ترفيع مقام و منزلتش زمين أدب ببوسد . لهذا در تمام آن دورانهاى وحشت بار ، با فقر و فلاكت و در بدرى ساخت ، تا جزوات مُسْوَدَّهء خود را مُبْيَضَّه نمايد ، و كتب مرويّهء خود را براى ديگران روايت كند و اين سلسلهء حق گسيخته نشود ، و رشتهء فهم و درايت و علم و ولايت گسسته نگردد . و كلام رسول الله را از زبان رسول الله گرفته ، تا زمان حضرت بقيّه الله - أرواحنا فداه - مصون و محفوظ بدارد .
قيام و اقدام شيعه براى كتابت و تدوين و تصنيف از زمان نفس نفيس رسول خدا بود ، همقدم و همزبان با خود رسول خدا بود . دعوت به اسلام و دعوت به تشيّع يك مرز واحدى داشت كه با آيه إنْذَار و حديث عشيره پا به ميدان نهاد ، و تشيّع جان و روح اسلام بود ، و اسلام بدون تشيّع چون پيكر مردارى عَفِنْ ، عالَم شرف و وجدان و انسانيّت را آزار مىداد ، و بر آن تحميل و بار سخت و سنگينى بود .
دعوت رسول خدا به قرآن ، و دعوت به ولايت مولاى متّقيان و سرور آزادگان و اميرمؤمنان على بن أبيطالب يك دعوت بود . لزوم تبعيّت و پيروى از او از لوازم غير منفكّهء اسلام به شمار مىرفت . شيعيان أميرالمؤمنين در عصر رسول اكرم مشهود و معروف و سرشناس بودند . و حزب مخالف در همان عصر داراى برنامه ريزى و كارشكنى و مخالفت در برابر حقّ و ايستادگى در مقابل صواب و حقّ به شمار مىآمدند .
روايات پيامبر صلى الله عليه و آله و سلّم در لزوم تشيّع
ابن أثير روايت مىكند كه : و در حديث على عليه السّلام آمده است كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به او فرمود : سَتَقْدَمُ عَلَى اللهِ أنْتَ وَ شِيعَتُكَ رَاضِينَ مَرْضِيِّينَ ، وَ يَقْدَمُ عَلَيْهِ عَدُوُّكَ غِضَاباً مُقْمَحِينَ ! ثُمَّ جَمَعَ يَدَهُ إلَى عُنُقِهِ يُرِيهِمْ كَيْفَ الإقْمَاحُ ؟ !
« اى على ! تو و شيعيانت وارد بر خدا خواهيد شد ، در حالى كه هم خودتان خشنود و راضى مىباشيد ، و هم خدا و مَلا أعلى از شما خشنود و راضى مىباشند . و دشمن تو وارد مىشود بر خدا در حالى كه خشمآلود ، چشم فرو هشته ، و سر به بالا كشيده مىباشند . سپس رسول خدا دست خود را به گردنش جمع كرد تا به ايشان كيفيّت إقْمَاح را نشان دهد . »