از آن منتفع شوند . « 1 »
صحيفهء كاملهء سجّاديّه از متواترات مىباشد ؛ و مانند نسبت كتاب « كافى » به كلينى ، و « تهذيب » به شيخ طوسى ، كه از متواترات است و در آن محلّ شبهه و ترديد نيست ، نسبت اين صحيفهء الهيّه به حضرت امام سيّد السّاجدين زين العابدين على بن الحسين بن على بن أبىطالب - عليهم أفضل الصّلاة و أكمل التّحيّه و السّلام - چنين است .
علماء أعلام و محدّثين عظام ما از زمان حضرت باقر عليه السّلام تا به حال آن را يداً بِيَدٍ و لساناً عن لسانٍ و كتابةً عن كتابٍ روايت نمودهاند ؛ و در هر دوره و زمان تواتر داشته است ، و همانطور كه خواهيم ديد نسبت جهالت يا ضعف به بعضى از راويان آن كه در مفتتح صحيفهء مكتوبه و مطبوعههاى فعلى وارد است أبداً ضررى بدان نمىرساند . چرا كه اين سند مانند ضَمّ الحَجَر على جنب الانسان است كه بدون آن هم انسانيّتش كامل ، و با وجود آن هم چيزى بر آن افزوده نمىگردد . جائى كه ادعيهء صحيفه از زمان معصوم تا به حال به تواتر متّصل و منسجم بوده باشد ، لو فرض كه اين سند هم در ميان نبود ، نبود .
امّا أدعيّه صحيفهء كامله بنابر روايت جعفر بن محمّد حسنى ، كه در خود صحيفه ذكر شده است ، هفتاد و پنج دعا بوده است كه راوى آن متوكّل بن هارون مىگويد : از من يازده دعا ساقط گرديده است ، و مقدار نيِّف و ستّين ( شصت و چهار ) دعا را روايت مىكنم . و ليكن در روايت محمّد بن احمد بن مسلم مطهّرى كه تعداد و اسامى أدعيه را ذكر مىنمايد ، فقط پنجاه و چهار دعا چنان كه امروزه هم در صحيفه مىيابيم موجود مىباشد . و بنابراين از اصل صحيفه بيست و يك دعا افتاده است .
هامش
( 1 ) شرح صحيفهء سجّاديّه آية الله مدرسى چهاردهى از منشورات المكتبة المرتضويّة ص 1 تا ص 3 .