مىكند . « 1 »
[ قدردانى امام سجاد عليه السّلام از فرزدق ]
و أيضاً از « اختصاص » با سند متّصل دگرى از فرعان كه از راويان فرزدق مىباشد روايت مىكند كه او گفت : من سالى با عبد الملك بن مروان حج نمودم چون نظرش به على بن الحسين بن على بن ابيطالب عليهم السّلام افتاد ، خواست تا او را در أنظار كاهش دهد و گفت : مَنْ هُوَ ؟ ! « اين مرد كيست » فرزدق گفت : من بالبديهة قصيدهء معروفهء خود را گفتم :
هَذَا ابْنُ خَيْرِ عِبَادِ اللهِ كُلِّهِمُ * هَذَا التَّقِىُ النَّقِىُ الطَّاهِرُ الْعَلَمُ
تا آنكه به پايان رسانيد ، و عبد الملك عادتش بر اين بود كه در هر سال به وى يك هزار دينار طلا مىداد . وى را در آن سال از عطاى خود محروم نمود . فرزدق شكوه به محضر امام على بن الحسين عليهما السّلام برد ، و از وى تقاضا نمود تا او با عبد الملك در بازگشت صلهء وى سخن گويد .
حضرت فرمود : أنَا أصِلُكَ مِنْ مَالِى بِمِثْلِ الَّذِى كَانَ يَصِلُكَ بِهِ عَبْدُ الْمَلِكِ وَ صَنَّ عَنْ كَلَامِهِ . « من از مال خودم به مقدارى كه او به تو صله مىداد ، صله مىدهم ، و حضرت از تكلّم با عبد الملك با نفس شامخ خود إبا كردند . »
فرزدق گفت : وَ اللهِ يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ ! لَا رَزَأتُكَ شَيْئاً ، وَ ثَوَابُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِى . الآجِلِ أحَبُّ إلَىَّ مِنْ ثَوَابِ الدُّنْيَا فِى الْعَاجِلِ !
« قسم به خداوند اى پسر رسول خدا ! من به تو أبداً چشم داشتى به هيچ وجه نداشتم ، و ثواب خداى عزّ و جلّ در آخرت محبوبتر مىباشد از ثواب و پاداش در اين دنياى زودگذر ! »
ماجراى فرزدق به معاوية بن عبد الله بن جعفر طيّار رسيد ، و وى يكى از سخاوتمندان مشهور بنى هاشم بود ، به جهت فضيلت عنصر و نسبش ، و يكى از
هامش
( 1 ) « بحارالأنوار » كمپانى ج 11 ص 37 و طبع اسلاميّه ج 46 ص 128 و ص 130 و « اختيار معرفة الرّجال » كشّى ص 86 و « اختصاص » شيخ مفيد ص 191 .