دارد و از نيّت تو مطّلع مىباشد . »
فرزدق آن را قبول كرد و شروع كرد تا هشام را در وقتى كه خود محبوس بود ، هجو كردن ، و از جملهء هجويّات او اين أبيات مىباشد :
أ يَحْبِسُنِى بَيْنَ الْمَدِينَةِ وَ الَّتِى * إلَيْهَا قُلُوبُ النَّاسِ يَهْوِى مُنِيبُهَا « 1 »
يُقَلِّبُ رَأساً لَمْ يَكُنْ رَأسَ سَيِّدٍ * وَ عَيْناً لَهُ حَوْلَاءٍ بَادٍ عُيُوبُهَا « 2 » ،
1 - « آيا او مرا زندانى مىكند ما بين مدينه و مكّهاى كه به سوى آن دلهاى مردم به جهت إنابه و رجوع به خدا ميل مىكند ؟
2 - او سرى تكان مىدهد كه سر بزرگمرد و سالار نيست ، و چشمان لوچى دارد كه عيبهايش آشكارا و نمايان است . »
چون خبر اين ابيات هجويّه را به هشام دادند او را آزاد نمود . و در روايت أبو بكر علّاف وارد است كه هشام او را به بصره تبعيد كرد . « 3 »
و كَشِّى با سند خود از عبيد الله بن محمد بن عائشه ، از پدرش ، مثل اين روايت را بيان مىكند . « 4 »
در اينجا علّامهء مجلسى پس از بيان لغات مشكلهء روايت كه برخى از آن را ما در تعليقه ذكر نموديم از « اختصاص » مفيد با سند متّصل خود مثل اين روايت را بيان
هامش
( 1 ) اين دو بيت با أدنى تفاوتى در لفظ در « ديوان فرزدق » ، گردآورىشدهء كرم بستانى در ج 1 ص 47 آمده است .
( 2 ) علّامهء حلّى در « منهاج الكرامة » طبع عبد الرّحيم ص 16 و ص 17 تمام قصيده را با ذيل آن نقل كرده است .
( 3 ) « بحار الأنوار » از طبع كمپانى ج 11 ص 36 و ص 37 و از طبع حروفى اسلاميّه ج 46 ص 124 تا ص 128 و « مناقب » ابن شهرآشوب از طبع سنگى ج 3 ص 265 تا ص 267 و از طبع مطبعهء علميّهء قم ، ج 4 ص 169 تا ص 172 .
( 4 ) « بحار الأنوار » كمپانى ج 11 ص 37 و طبع اسلاميّه ج 46 ص 128 و ص 130 و « اختيار معرفة الرّجال » كشّى ص 86 و « اختصاص » شيخ مفيد ص 191 .