ديده برادرم ! و اى پسر نور ديده برادرم ! و آمد تا آنكه خود را بر روى جسد على اكبر انداخت . حسين عليه السّلام او را گرفت و به خيمه بازگردانيد و جوانان خود را امر نموده گفت : برادرتان على را بياوريد ! ايشان او را از مقتل و محل به زمين افتادنش برداشته و آوردند تا در مقابل خيمهاى كه در جلوى آن جنگ مىكردند گذاردند . »
جدِّ آية الله شَعْرانى رحمهمااللهُ در اين باره سروده است :
چون آفتاب بر آمد ز خيمه خورشيدى * كه آفتاب نمىديد هيچگه رويش
ز داغ سرو قدى مو كَنان و مويهكُنان * بسان فاخته هر سو خروش كوكويش
طُرَيْحى گويد : روايت است كه چون علىّ بن الحسين عليهما السّلام كشته شد ، در زمين طفِّ كربلا ، حسين عليه السّلام به سوى او روى آورد در حالى كه بر تن او جُبّهاى بود و كسائى ، و عمامهاى سرخ رنگ كه از دو جانبش دستهاى آن آويزان بود ، و على را مخاطب نموده به او گفت : أمَّا أنْتَ يَا بُنَىَّ فَقَدِ اسْتَرَحْتَ مِنْ كَرْبِ الدُّنْيَا وَ غَمِّهَا وَ مَا أسْرَعَ اللُّحُوقَ بِكَ !
« هان اى نور ديده پسرك من ! تحقيقاً از غصّه و اندوه دنيا راحت شدى ، و چقدر سريع است ملحق شدن به تو ! »
و نيز مرحوم محدّث قمّى رحمهالله پس از بحثى دربارهء آنكه : على اكبر عليه السّلام اوَّلين شهيد از اهل بيت سيّد الشّهداء عليه السّلام است ، و مختار طبرى و جَزَرى و اصفهانى و دينورى و شيخ مفيد و سيد بن طاووس و غيرهم را دليل آورده است گويد : شاهد بر اين در زيارت مشتمله بر اسامى شهدا آمده است :
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أوَّلَ قَتِيلٍ مِنْ نَسْلِ خَيْرِ سَلِيلٍ ! « 1 »
« سلام بر تو باد اى اوّلين كشته از نسل بهترين اولاد آدم » و منظور از خير سليل ، رسول اكرم هستند .
و أيضاً گويد : در عمر شريف او اختلاف است ، و أصحّ و أشهر آن است كه :
هامش
( 1 ) در « اقرب الموارد » است : السَّليل : الوَلَد .