« و دأب و رويّهء امير المؤمنين عليه السّلام آن بود كه : بر زنان سلام مىنمود ، ولى خوشايندش نبود كه بر زنان جوان سلام كند . چون از علّت آن پرسيدند ، فرمود : من نگران از آن مىباشم كه صداى آن زن جوان براى من محرّك باشد ، و بنابراين ضررى را كه كرده باشم بيشتر از طلب أجر سلام باشد . »
شيخ مفيدرحمهالله گويد : روايت نموده است عبد الله بن ميمون قدّاح از جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام كه فرمود : اصْطَرَعَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ عليهما السّلام بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ الله صلى الله عليه و آله و سلّم فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه و آله : إيهاً « 1 » حَسَنُ ! خُذْ حُسَيْناً !
فَقَالَتْ فَاطِمَةُ عليها السلام : يَا رَسُولَ اللهِ ! أ تَسْتَنْهِضُ الْكَبيرَ عَلَى الصَّغِيرِ ؟ ! فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه و آله : هَذَا جَبْرَئيلُ عليه السّلام يَقُولُ لِلْحُسَيْنِ : إيْهاً حُسَينُ خُذِ الْحَسَن « 2 » .
هامش
در كتاب نكاح ، باب التّسليم على النساء ص 534 و ص 535 چهار روايت ذكر نموده است : اول با سند خود از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السلام گفتهاند : لا تبدؤوا النّساء بالسّلام و لا تدعوهنّ إلى الطّعام فإنّ النّبى صلى الله عليه و آله قال : النّساء عَىٌّ و عَوْرةٌ فاستروا عيّهنّ بالسّكوت و استروا عوراتهنّ بالبيوت . دوم با سند خود نيز از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود : لا تُسَلِّم عَلَى المرأة . سوم با سند خود نيز از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود : كان رسول الله صلى الله عليه و آله و سلّم يسلِّم على النّساء و يردُّون عليه ، و كان امير المؤمنين عليه السلام يسلِّم على النِّساء و كان يكره أن يسلِّم على الشّابّة منهنَّ و يقول : أتَخوّف أن يُعجبنى صوتها فيدخل عَلَىَّ أكثر ممَّا طلبتُ من الأجر . چهارم با سند خود از حضرت صادق عليه السلام همچنين روايت مىكند كه گفتند : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : النّساء عَىٌّ و عَوْرةٌ فاستروا العورات بالبيوت ، و استروا العَىَّ بالسّكوت . و در بيان و تفسير خبر اول كه با اين خبر متشابه المضمون هستند در تعليقه ، از كتاب « مرآة العقول » مجلسى رحمه الله نقل نموده است كه : عَىّ به معنى ناتوانى در سخن گفتن مىباشد . يعنى آنها در اكثر از موارد متمكّن از گفتار آن گونه كه سزاوار است نمىباشند . بنابراين شما جدّيت كنيد كه آنان بيشتر سكوت را مراعات نمايند تا از ايشان گفتارى كه موجب رنجش شما گردد صادر نشود . و احتمال دارد أيضاً مراد از سكوت ، سكوت مردانى باشد كه با آنان مخاطبه مىكنند يعنى در برخورد با آنها سكوت اختيار كنند تا آنها مجبور نشوند سخنى بگويند كه موجب أذيّت و آزار مردها شود . و مراد از لفظ عورت ، چيزى است كه از آن حَيا به عمل مىآيد و سزاوار است مستور باشد .
( 1 ) در « أقرب الموارد » گويد : إيْهاً بالكسر للإسكات و الكفّ : يقال : إيهاً عنّا اى كُفَّ و اسكت . و أيْهاً بالفتح : اسم فعل كَهَيْهَاتَ .
( 2 ) « ارشاد مفيد » ، طبع سنگى ، ص 272 .