حسن بن على دختر عثمان بن عفّان را براى خود خواستگارى نمود و مردم همانطور كه الآن اجتماع كردهاند اجتماع كرده بودند و حسن براى خطبه حضور يافت و تو آمدى و خطبه خواندى و سپس آن دختر را براى غير حسن تزويج كردى ! مروان گفت : آرى ! حسين فرمود : بنابراين مرد مكّار كيست ؟ ! ما هستيم يا شما ؟ ! در اين حال حضرت زمين بُغَيْبغه را به عبد الله بن جعفر دادند و او آن را به دو هزار هزار درهم ( دو ميليون درهم ) به معاويه فروخت و به آن جوان هم زمينى بخشيد كه آن هم به دو هزار هزار درهم قيمت شد . و بنابراين امام حسين از صلب مال خود قيمت چهار هزار هزار درهم را پرداخت نمود .
[ احساسات و عواطف بشرى در امامان ]
گاهى از اوقات أئمّه عليهم السّلام امرى را اراده مىكردهاند ، و خداوند خلاف آن را تقدير مىنمود . از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند : بِمَا ذَا عَرَفْتَ رَبَّكَ ؟ !
فَقَالَ : بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ وَ نَقْضِ الْهِمَمِ . لَمَّا هَمَمْتُ فَحِيلَ بَيْنِى وَ بَيْنَ هَمِّى . وَ عَزَمْتُ فَخَالَفَ الْقَضَاءُ وَ الْقَدَرُ عَزْمِى . عَلِمْتُ أنَّ الْمُدَبِّرَ غَيْرِى !
« پروردگارت را به چه چيز شناختى ؟ ! فرمود : به از بين بردن ارادهها و شكستن همّتها . چون قصد كردم كارى را انجام دهم ، ما بين من و ما بين قصد من جدائى افتاد و چون اراده كردم ، قضاء و قَدَر الهى با ارادهء من مخالفت كردند . دانستم : مُدَبِّر من غير از من مىباشد . »
و آنچه در « نهج البلاغة » روايت گرديده است : عَرَفْتُ اللهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائمِ وَ حَلِّ الْعُقُودِ مىباشد « 1 » . « من خدا را شناختم به گسستن ارادهها و باز كردن تصميمها آهنگهاى دل . »
وَ كَانَ عليه السّلام يُسَلِّمُ عَلَى النِّساءِ وَ يَكْرَهُ السَّلَامَ عَلَى الشَّابَّةِ مِنْهُنَّ ، فَقِيلَ لَهُ فِى ذَلِكَ . فَقَالَ عليه السّلام : أ تَخَوَّفُ أنْ يُعْجِبَنِى صَوْتُهَا فَيَدْخُلَ عَلَىَّ أكْثَرُ مِمَّا طَلَبْتُ مِنَ الأجْرِ . « 2 »
هامش
( 1 ) « مستدرك نهج البلاغة » ، تأليف شيخ هادى كشف الغطاء ، ص 170 .
( 2 ) همين مصدر ، ص 171 . شيخ كلينى در « فروع كافى » ج 5 از طبع مطبعهء حيدرى