خُطَب و رسائل آن ننموده است .
و بنابراين ، ازاينجهت دو سند حسنى و مُطَهَّرى كاملاً يكسان مىباشند و تفاوتى در دخول رويا و عدم دخول آن ميان دو سند موجود نمىباشد .
از اينجا معلوم مىشود كه : آنچه را كه به عبارت « و جالب است » آوردهاند كه : در آخر روايت صحيفهء معروفه چنان است ، مَحْملى جز طغيان قلم ندارد .
ثالثاً - ايشان فقدان صحيفهء به دست آمده را - كه خود بر آن اسم صحيفهء عتيقه گذاردهاند ، ولى ما بدان عنوان صحيفهء به دست آمده دادهايم ، نه عتيقه ، زيرا همانطور كه دانسته شد : صحيفهء كاملهء معروفه به مراتب از آن جلوتر و قديمتر و عتيقهتر و با سندى متين و استوارتر بوده كه با تواتر همراه است كه با وجود آن جايز نيست در برابر صحيفهء معروفه بدين صحيفهء تازه يافت شده ، عنوان قدمت داده شود - از ذكر تتمّهء آن كه مشحون است از قضيهء خواب رسول الله صلى الله عليه و آله و تعبير بر منبر جهيدن بوزينگان به بنى اميّه ( كه اوَّلين گردش قطب ضلالت در آسياى اسلام پس از دوران خلافت امير المؤمنين عليه السّلام ، معاويه و يزيد ، و سپس مُلْكُ الفَرَاعِنَه يعنى سلطنت بنى مروان پديدار شد ) و پس از آن تفسير حضرت صادق عليه السّلام شب قدر و آيات سورهء قدر را بر ولايت اهل بيت ، همه و همه را زيادى الحاقى و اضافهء بدون مورد پنداشتهاند .
زيرا كه براى صحيفهء به دست آمده كه فاقد جميع اين جريان و قصّه است ، فقدان آن را به عنوان امتياز به شمار آوردهاند ، و فرمودهاند : اختلافات جزئى در الفاظ و عبارات ، ذكرش مهم نيست . آنچه مهم و قابل ذكر است ، دنبالهء روايت صحيفهء معروفه است كه اين جريان را دارد ، و صحيفهء به دست آمده آن را ندارد .
پاسخ : ما مفصّلاً در انتقاد از كيفيّت بحث ايشان در باب صلوات آورديم كه : بدون دليل و مستند علمى و بدون مجوّز درايتى به مجرّد ذوق و سليقه ، نمىتوان مطلبى را از كتابى حذف نمود ، و يا استناد آن را به مصنّفش انكار كرد .
وقتى كه با سند متواتر در صحيفهء معروفه صلوات بر محمد و آل محمد وارد
امام شناسى (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٩٤