ابن ادريس ، و ابن شهرآشوب ، از عربى بن مسافر از سيّد أجل روايت مىنمايد . همچنين در ضمن حيلولهها با سه سند ديگر از عربىّ بن مسافر از سيّد أجلّ روايت مىكند آنگاه مىگويد : إلى غير ذلك ممّا لا يحصى .
[ راويان صحيفه غير از ابن سكون و عميد الرؤساء ]
در اينجا علاوه بر روايت ابن ادريس از شيخ طوسى ، روايت محمد بن جعفر مشهدى را از سيّد أجلّ بيان مىكند .
و همچنين از والدش به خطّ خود او ، روايت بعضى افاضل را كه صحيفه را نقل و روايت نمودهاند بدين گونه ذكر مىكند :
مجلسى اوّل مىگويد : من صحيفه را روايت مىكنم از علّامه شهيد محمد بن مكّى ، از سيّد شمس الدّين محمد ابن أبى المعالى ، از شيخ كمال الدّين على بن حَمَّاد واسطى ، از شيخ نجيب الدّين يحيى بن سعيد ، و شيخ نجم الدين جعفر بن نما ، از پدرش شيخ نجيب الدّين محمد بن نما ، و سيّد فخّار ، از شيخ محمد بن جعفر مشهدى ، از شيخ أجلّ ( شيخ طوسى ) به طورى كه شريف اجلّ نظام الشَّرَف قرائت مىكرد و من گوش مىدادم .
و محمد بن جعفر مىگويد : همچنين من صحيفه را قرائت كردم بر پدرم : جعفر بن على مشهدى ، و بر شيخ فقيه هِبَة الله بن نما ، و شيخ مُقْرِى : جعفر بن أبو الفَضْل بن شقرة ، و شريف أبو الفتح بن جَعْفَرِيَّة ، و شريف ابو القاسم بن زَكِى عَلَوى ، و شيخ سالم بن قُبارَوَيْه كه همگى آنان از سيِّد أجلّ بهاء الشّرف روايت مىكردند .
و نيز با همين إسناد از محقّق ، از ابن نما ، از شيخ ابو الحسن على بن خَيّاط ، از شيخ عربىّ بن مسافر « 1 » ، از سيد اجلّ بهاء الشَّرف روايت مىنمايم .
و از سيّد فَخّار ، از شيخ على بن يحيى خيّاط ، از حمزة بن شهريار از سيّد أجلّ روايت گرديده است . « 2 »
هامش
( 1 ) در « بحار الأنوار » طبع حروفى ، ج 109 ص 29 ضمن بيان سند روايتى معلوم مىدارد كه : عربى بن مسافر عبادى ، شيخ فخر الدين محمد بن ادريس عجلى بوده است .
( 2 ) همين مصدر ص 62 ضمن شمارهء 42 : رواية بعض الأفاضل الصّحيفة الكاملة .