تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 158

مساهمون:

ص١٥٨
شهر ربيع الآخر از سنهء ششصد و سه . و الحمد للّه الرّحمن الرّحيم ، وَ صَلَاتُهُ و تسليمُهُ على رسوله سَيِّدنا محمّد المصطفى و تسليمُهُ على آلِهِ الْغُرِّ اللَّهَامِيمِ . « 1 » تا اينجا حكايت خطّ شهيد - رحمه الله تعالى - مىباشد . « 2 »

[ روايت صحيفه توسط عميد الرؤساء و ابن سكون ]

و در اين عبارات همانطور كه ملاحظه مىگردد : به شهادت مير داماد از خطّ شهيد كه نسخهء خود را بر نسخه ابن سَكون عرضه داشته است ، در ظهر صحيفه اجازهء هِبَة [ الله ] بن حامِد بن احمد ( عميد الرُّؤساء ) مىباشد كه به ابن مُعَيَّه از طريق سيِّد أجَلّ با همان روات معروف ، صحيفه را اجازه داده است . بنابراين به طور يقين عميد الرُّؤساء از سيّد أجلّ روايت كرده است . و عالم عظيم مرحوم سيّد عليخان مدنى شيرازى در شرح صحيفهء خود ، بر همين نهج مشى فرموده ، و با استناد به خطِّ شيخ شهيد قائل حَدَّثنا را عميد الرُّؤساء دانسته است . چرا كه مىگويد : وَ هُوَ الصَّحِيِحُ كَمَا دَلَّ عَلَيْهِ مَا وُجِدَ بِخَطِّ الْمُحَقِّقِ الشَّهِيدِ ( قدس سرُّه ) . « 3 » مير داماد پس از استناد نسخه به عميد الرُّؤساء چنان كه ديديم ، مىگويد : و امّا نسخه اى كه به خطّ عليّ بن سَكون رحمه‌الله است ، طريق اسنادش بدين صورت مىباشد : خبر داد به ما ابو علىّ حسن بن محمّد بن اسمعيل بن اشناس بَزَّاز در حالى كه بر او قرائت مىشد و وى اقرار به آن مىكرد . گفت : خبر داد به ما أبو المفضّل محمد بن عبد الله بن مطّلب شَيبانى ، تا آخر آنچه كه در كتاب مذكور است . و در آنجا نسخهء دگرى مىباشد كه طريقش بدين صورت است :
هامش
( 1 ) غُرّ جمع أغَرّ است ، به معنى روشن و تابناك . و لَهَاميم جمع لُهْمُوم است به معنى رئيس و بزرگوار و كريم و بخشنده . ( 2 ) شرح صحيفهء مير داماد ، ص 46 . ( 3 ) « رياض السّالكين » ، طبع سنگى سنهء 1334 ، ص 5 و ص 6 ، و طبع حروفى ، جامعهء مدرّسين قم ، ج 1 ص 53 و ص 54 .