و شيخ بهائى - قدّس الله نفسه - فرموده است كه : گويندهء حدّثنا : شيخ أبو الحسن على بن محمد بن محمد بن على بن محمد بن محمد بن سَكُون حِلِّى نَحْوى است كه بنا به نقل سُيوطى در « بُغْيَة » و عبد الله افندى تبريزى در « رياض العلماء » در ترجمهء ابن سكون ، در حدود 606 وفات يافته است . و چون عميد الرُّؤساء با ابن سكون همزمان بودهاند چنانچه سيّد فَخَّار بن مَعْد موسوى از هر دو اينها روايت مىكند ، و هر دو در يك طبقه مىباشند ، لذا احتمال اين كه راوى حدَّثنا عميد الرُّؤساء باشد ترجيحى بر روايت ابن سكون ندارد .
و شيخ علىّ بن احمد معروف به سَديدى نسخه اى از صحيفه را داشته كه به خطّ ابن سكون نوشته شده بوده است .
آنچه گفته شد و اقوال ديگر چنانچه ملاحظه مىشود احتمالى بيش نيست .
چيزى كه به صحيفهء مكشوفهء در حرم حضرت رضا عليهالسّلام ارزش بى نظير مىدهد همين نكته است كه : سند روايت صحيفه در اين نسخه مذكور است . و آن اينكه نويسندهء اين صحيفه به نام حسن بن ابراهيم بن محمد الزّامى « 1 » است كه به سال 416 اين نسخه را نوشته است .
او از أبو القاسم عبد الله بن محمد بن سَلِمَهء فرهاذجردى نقل مىكند كه وى به نويسندهء صحيفه كه حسن بن ابراهيم باشد اجازه داده است كه : صحيفه را از استادش : أبو بَكر كرمانى روايت كند . و ابو بكر كرمانى نخستين راوى سند است در اين صحيفه كه سندى است جداگانه از سندى كه در صحيفهء مشهوره است ، و در آخر اين صحيفه مذكور است .
بر خلاف صحيفهء مشهوره كه سند آن در اوّل صحيفه ذكر شده است . » تمام شد گفتار ايشان .
هامش
( 1 ) در ص 105 از همين كتاب در تعليقه آمد كه : إلْزَامى نيست ، بلكه زامى يعنى جامى و از اهل جام مىباشد . و الف و لام آن الف و لام تعريف است و اگر لقب إلزامى بود بايد با الف و لام نوشته گردد : الإلزامى .