كتابخانه و كُرْسى تدريس و خانهء شيخ طوسى را در كرخ بغداد آتش زدند و او تنها به نجف اشرف گريخت ، و منزل و مسكن خود را در آنجا نهاد و تدريس خود را در آنجا شروع كرد .
ابن اثير در تاريخش در ذكر حوادث واقعهء در سنهء 441 آورده است كه : در اين سال اهل كرخ بغداد را ( كه همگى شيعه بودند ) از اقامهء عزادارى و ماتم در روز عاشورا همچنانكه معمول و عادتشان بود منع كردند .
اهل كرخ قبول نكردند و در روز عاشورا به مراسم عزادارى پرداختند . براى اهل سنّت اين معنى گران آمد ، و بين اهالى كرخ و بين سنّىها فتنهء عظيمى بر پا شد كه موجب كشتار و مجروح شدن جماعت بسيارى از مردم گرديد ، و اين فتنه به پايان نرسيد تا زمانى كه أتْراك عبور كرده و خيام خود را ميان اهل كرخ و سنّىها برافراشتند . در اين صورت دست از نزاع و جدال برداشتند .
پس از اين جريان ، اهل كرخ شروع كردند تا ديوارى بر دور كرخ بسازند . چون اهل سنّت چه از قَلَّائين ( ماهى و گوشت سرخ كنندگان و تاوْدهندگان ) و چه از غير آنها از قبيل همين مردم ، وقتى كه از ساختمان ديوار و حصار شيعيان بر دور كرخ مطّلع شدند ، آنان نيز به ساختن ديوار و حصارى بر بازار قلَّائين مبادرت كردند . و هر دو گروه از شيعه و سنّى در ساختمان اين ديوار ، مال فراوانى مصرف نمودند .
ميان شيعه و سنّى ، فتنههاى بسيارى بر پا شد و بازارها تعطيل گرديد و دامنهء شرّ بالا گرفت تا به جائى كه بسيارى از شيعيان كه در جانب غربى بغداد ( كَرْخ ) سكونت داشتند مجبور شدند به جانب شرقى بغداد كوچ كنند و در آنجا اقامت گزينند .
خليفهء عباسى به أبو محمَّد بن نَسَوى امر كرد تا ميانجيگرى كند و امر را اصلاح نمايد و فتنه را بردارد . اهل جانب غربى بغداد ( اهل كرخ و شيعيان ) اين خبر را شنيدند و اهل سنّت و شيعه متّفقاً بر طرد و منع او در دخالت در اين امر همداستان
امام شناسى (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٤٠