دادند :
أوّل : على در حقّ شديد بود و ابداً در حقّ تساهل نمىورزيد .
دوّم : تعصّب بر عليه أهل بيت . چون ناپسند داشتند كه در بيت واحد كه بيت محمّد است نبوّت و خلافت با هم مجتمع شوند .
و در جائى كه إبا و امتناع ورزد از روى عناد و تعصّب كسى كه إبا و امتناع مىورزد از آنكه به خلافت على اعتراف كند - نه به جهت علّتى و سببى بلكه به جهت آنكه او بر حقّ است و او از أهل بيت است - پس بداند كه شيعه ايمان به خلافت او آورده است ، زيرا ايشان به حقّ ايمان آوردهاند ، و على را دوست دارند ، چرا كه شيعه پيامبر خدا و أهل بيت أطهارش را دوست دارند .
[ اعترافات احمد امين عين عقايد شيعه است ]
و مجمل سخن آنكه : آنچه را كه شيعه در اين باب مىگويند در حقيقت چيزى بيشتر نيست از آنچه أحمد أمين در كتاب « يَوْم الإسْلام » مىگويد : كتابى كه در روزهاى واپسين از عمرش آن را تأليف نمود پس از آنكه با دو كتاب « فَجْر الإسلام » و « ضُحَى الإسْلام » خود دنيا را بر عليه إماميّه برآشفت و ليكن ديگر بعد از برآشفتن آن را ننشانيد . « 1 »
آرى أحمد أمين طبق قواعد شَرَف و انصاف و عدل و فتوّت و مردانگى مىبايست در اين كتاب « يوم الإسلام » صريحاً توبه كند و از نوشتجات كثيرهء منتشرهء در عالم و موجوده در مكتبهها و كتابخانهها عذرخواهى كند و پس از آنكه با آن دو كتاب خود دنياى شرق و غرب را بر ضدّ اماميّه تحريك كرد اينك آن حركت را تبديل به سكون و آرامش نمايد و آن قيام را فرو نشاند
هامش
( 1 ) كتاب « الشّيعة و التّشيع » كه مكتبة المدرسة و دار الكتاب اللّبنانى للطّباعة و النشر بيروت آن را مستقلًا طبع كرده است ، ص 72 تا ص 75 . و در مجموعهء كتاب « الشيعة فى الميزان » كه مجموع سه كتاب : 1 - « الشّيعة و التّشيّع » و 2 - « مع الشيعة الاماميّة » و 3 - « الإثنا عشريّة » در يك جا گردآورى شده است و دار التّعارف للمطبوعات بيروت آن را طبع نموده است ، ص 70 تا ص 73 .