( و آله ) و سلّم فِى كَذَا ، وَ قَالَ رَسُولُ الله صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم كَذَا . و در ديگرى : مَا يَكُونُ مِنَ الاحْدَاثِ إلَى يَوْمِ الْقِيمَةِ . « 1 »
و الآن ما متعرّض نمىشويم مگر صحيفهء صادقه را ، چرا كه در نزد ابن عمرو كتب كثيرهاى از اهل كتاب بوده است كه در روز يَرْمُوك به غنيمت به وى رسيده است در زامِلَتَيْن ( دو عدد بار شتر ) .
و بِشْر مَريسى ادّعا نموده است كه : عبد الله بن عمرو براى مردم كتب آن دو بار شتر را از زبان پيغمبر روايت مىنموده است ، و لهذا به او گفته مىشده است : لَا تُحَدِّثْنَا عَنِ الزَّامِلَتَيْن ! « براى ما از زبان رسول الله از كتب بنى اسرائيل كه در دو زامله به تو رسيده است ، حديث بيان مكن ! »
و اين دعوائى است باطل چرا كه تحقيقاً ابن عمرو در نقلش و روايتش امين بوده است . او ابداً چيزى را كه از پيغمبر روايت مىكند به اهل كتاب نسبت نمىدهد ، و چيزى را كه از اهل كتاب روايت مىكند به پيغمبر صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم نسبت نمىدهد . « 2 »
در اينجا أيضاً عجّاج در تعليقه مىگويد : محمود ابو ريّه صاحب كتاب « أضواءٌ على السُّنَّة المحمّديّة » در صفحهء 162 هامش ( 3 ) گويد : عبد الله بن عمرو به دو زامله از كتب اهل كتاب رسيد و آنها را براى مردم « از پيغمبر » روايت مىكرد ، بدين واسطه كثيرى از أئمّهء تابعين از اخذ روايات وى اجتناب كردند و به او مىگفتند : لَا تُحَدِّثْنَا عَنِ الزَّامِلَتَيْن . ( ص 166 ، ج 1 ، فتح البارى ) - انتهى .
پس از آن مىگويد : و بسيار عجيب است كه انسانى مثل اين خبر را بشنود و تصديق نمايد ؛ زيرا كه اصحاب پيامبر رضى الله عنه از جهت لسان ، راستگوترين مردم بودهاند و از جهت دل ، پاكيزهترين و از جهت خلوص ، خالصترين تمام مردم نسبت
هامش
( 1 ) « خِطط » مقريزى ج 2 ، ص 332 و ص 333 . و در اينجا عجاج ذيل روايت را كه به شطّ افكندن دو كتاب ابن عمرو باشد ، و ما از ابو ريّه نقل كرديم ، ساقط نموده است .
( 2 ) « السّنّة قبل التدوين » طبع پنجم ، ص 348 تا ص 351 .