آية الله سيّد محسن أمين عاملى بود كه در « أعيان الشّيعة » ج اوّل از ص 338 تا ص 350 از طبع دوم سنهء 1363 هجرى قمرى مطبعهء دمشق ابن زيدون ، ذكر فرموده است . و اين طبع در زمان حيات ايشان و اشراف و مباشرت خود آن عالم جليل بوده است .
ولى در طبع چهارم كه در سنهء 1380 و مطبعهء انصاف بيروت و به تصدّى فرزند ايشان : سيّد حسن امين پس از رحلت ايشان صورت گرفت ، فقط در يك صفحه و اندى يعنى از آخر ص 244 تا اوائل ص 246 را از جلد اوّل ذكر كرده است ؛ و به قدرى دست تحريف در آن قوى بوده است كه در به دو امر تصوّر نمىشود آن مطلب باشد .
اوَّلًا آقاى سيّد حسن در به دو مطلب در ص 338 عبارت محقّق شريف را در « شرح مواقف » كه مىگويد : « إنَّ الْجَفْرَ وَ الْجَامِعَةَ كِتَابَانِ لِعَلىٍّ عليه السّلام قَدْ ذُكِرَ فِيهِمَا عَلَى طَريقَةِ عِلْمِ الْحُرُوفِ الْحَوَادِثُ إلَى انْقِضَاءِ الْعَالَمِ وَ كَانَ الأئمَّةُ الْمَعْرُوفُونَ مِنْ أوْلَادِهِ يَعْرِفُونَهُمَا وَ يَحْكُمُونَ بِهِمَا - اه » كه ما ترجمهاش را در ص 240 ذكر كرديم به كلّى ساقط كرده است ؛ با آنكه كلام محقّق شريف در اينجا بسيار مهمّ و از جهت استناد داراى ارزشى كامل است .
ثانياً تمام روايات وارده را كه از « بصائر الدّرجات » استشهاد بر مطلب نمودهاند و از ابتداى ص 339 تا ص 343 را استيعاب مىكند به جز ص 340 را كه مىفرمايد : « و منها ما يدّل على انَّه جلد ثَوْر - تا آخر » اسقاط و حذف نموده است .
ثالثاً عبارت او را در أواخر ص 343 كه « بعضَها على أنَّه لا يُدرَى أجلدُ شاةٍ أو جلدُ بَعير » را تا قريب نيم صفحه حذف نموده است .
رابعاً عبارت « كشف الظّنون » و عبارت « مقدمهء » ابن خلدون را كه سه صفحهء تمام از كتاب را استيعاب كرده است و همهاش تصديق به علوم غيبيّه و مكاشفات الهيّه براى أئمّهء طاهرين سلام الله عليهم اجمعين - است و براى استناد شيعه و ردّ كلام عامّه و اهل سنّت ، دليل قوى و استوار بشمار مىرود ، همه را به طور كلى اسقاط
امام شناسى (فارسى) — صفحة 254
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٥٤