« اى مردم ! من حقّاً بجاى مىگذارم در ميان شما دو چيز ارزشمند و نفيس را ، مادامىكه بدان دو چيز تمسّك كنيد گمراه نمىشويد ! بزرگتر از آنها كتاب الله است و كوچكتر عترت من اهل بيت من . و خداوند لطيف و خبير به من سفارش كرده و پيمان نهاده است كه آن دو چيز از هم جدا نمىشوند تا بر من در حوض وارد شوند ، مثل اين دو تا - و اشاره فرمود با دو انگشت سبّابه خود - و نه اينكه يكى از آن دو چيز مقدّم بر ديگرى باشد ؛ بنابر اين بر شماست كه بدان دو چنگ زنيد تا گمراه نشويد ، و بر آنها پيشى نگيريد و از آنها تخلّف نورزيد ! و به آنها چيزى نياموزيد چرا كه آنها از شما داناترند ! »
و در « غاية المرام » اين روايت را از سليم از أمير المؤمنين عليه السلام با عبارتى شبيه بدين عبارت آورده است . « 1 »
شيخ مفيد در « امالى » با سند معروف و متّصل خود از مَعْروف بن خَرّبوذ روايت مىكند كه گفت : از ابُو عُبَيد الله « 2 » غلام عبّاس شنيدم كه با حضرت ابو جعفر محمّد بن على عليهما السلام مذاكره مىكرد و مىگفت : من از ابو سعيد خُدْرى شنيدم كه مىگفت : آخرين خطبهاى كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله براى ما ايراد كرد خطبهاى بود كه در مرض مرگش بود و در حالى كه بر علىّ بن أبى طالب و ميمونه كنيزش تكيه داده بود از منزل بيرون شد و گفت :
يَا أيّهَا النّاسُ ! إنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ ، وَ سَكَتَ . فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللهِ مَا هَذَانِ الثّقَلانِ ؟ ! فَغَضِبَ حَتّى احْمَرّ وَجْهُهُ ثُمّ سَكَنَ وَ قَالَ : مَا ذَكَرْتُهُمَا إلّا وَ أنَا ارِيدُ أنْ
هامش
( 1 ) « غاية المرام » ص 226 حديث 31 : قال على عليه السلام : إنّ الّذى قال رسول الله صلى الله عليه و آله يوم غدير خمّ و فى حجّة الوداع و يوم قبض فى آخر خطبة خطبها رسول الله حين قال : تركت فيكم أمرين لن تضلّوا ما تمسّكتم بهما : كتاب الله و اهل بيتى ، و انّ اللطيف الخبير عهد إلىّ أنّهما لن يفترقا حتى يردا علىّ الحوض - كهاتين الأصبعين - و إنّ أحدهما أقدم من الآخر فتمسّكوا بهما لن تضلّوا و تَولّوا و لا تُقَدّموهم و لا تتخلّفوا عنهم و لا تعلّموهم فانّهم أعلم منكم .
( 2 ) در نسخهء اصل ، ابو عبد الله است .