ابن عساكر دمشقى اين حديث را با همين متن ، در سياق طرق حديث غدير از معروف بن خرّبوذ مكّى از ابو طُفَيل از حُذَيفَة بُن اسَيْد غِفارى روايت نموده است . « 1 »
سخاوى حديث ثقلين را در روز غدير خمّ از ابو سعيد خدرى به لفظ ديگرى نيز آورده است كه وى از زمره هفده نفر صحابى بود كه حضرت أمير المؤمنين عليه السلام آنها را و بقيّهء حضار را قسم به خدا دادند تا آنان كه در غدير بودند برخيزند و شهادت دهند .
و اين حديث را با تخريج ابن عقده از طريق محمّد بن كثير از فِطْر و ابو جارود از ابو طفيل روايت نموده است ، و متن حديث در خصوص ثقلين اين است :
ثُمّ قَالَ : أيّهَا النّاسُ ! إنّى تارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتى . فَإنّهُمَا لَنْ يَتَفَرّقَا حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ . نَبّأنِى بِذَلِكَ اللّطِيفُ الْخَبِيرُ .
و از على عليه السلام بخصوصه اينطور ياد فرمود : مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِىّ مَوْلَاه . اين شهادت را كه ابو سعيد در جمله هفده نفر داده است ، حضرت فرمود : صَدَقْتُمْ ، و أنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشّاهِدِين « 2 » .
و سَخاوى نيز حديث ثقلين را با تخريج ابن عقده در « موالاة » از حديث ابراهيم محمّد اسلمى از حسين بن عبد الله بن ضميرهء از پدرش از جدّش : ضميرهء اسلمى در روز غدير خمّ از حجّة الوداع بدين عبارت روايت كرده است كه : فَقَالَ صلّى الله عليه و آله : أمّا بَعْدُ ، أيّهَا النّاسُ ! فَإنّى مَقْبُوضٌ اوشِكُ أنْ ادْعَى فَاجِيبَ ، فَمَا أنْتُمْ قَائِلُونَ ! ؟ قَالُوا : نَشْهَدُ أنّكَ قَدْ بَلّغْتَ وَ نَصَحْتَ وَ أدّيْتَ !
قَالَ : إنّى تَارِكٌ فِيكُمْ مَا إنْ تَمَسّكْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتى . ألَا وَ
هامش
عين متن سخاوى بدون اندك اختلافى مگر در لن ينقضيا كه در اين روايت ان لا يتفرّقا وارد شده است .
( 1 ) « عبقات » ج 1 ، ص 402 ، در ضمن ترجمه احوال ابن عساكر از « تاريخ دمشق » .
( 2 ) « عبقات » ج 2 ، ص 579 ضمن ترجمه احوال سخاوى در كتاب « استجلاب ارتقاء الغرف بحبّ اقرباء الرسول ذوى الشّرف » .