در كتابهاى صحاحشان و غيرها روايت كردهاند ؛ و روات شيعيان نيز در جوامع حديثشان روايت نمودهاند .
[ روايات رسول خدا كه بعضى از اصحاب را از حوض كوثر دور مىكنند ]
و در صحيحين ( صحيح بخارى و صحيح مسلم ) از انس روايت است كه رسول أكرم صلى الله عليه و آله فرمودند كه : لَيَرِدَنّ عَلَىّ الْحَوْضَ رِجَالٌ مِمّنْ صَاحَبَنِى حَتّى إذَا رُفِعُوا اخْتُلِجُوا « 1 » دُونِى ، فَلَاقُولنّ أىْ رَبّ أصْحَابِى ! فَلَيُقَالَنّ : إنّكَ لَا تَدْرِى مَا أحْدَثُوا بَعْدَكَ !
« سوگند كه هر آينه البتّه مردانى از اصحاب من بر من در حوض كوثر وارد خواهند شد تا همين كه بخواهد به حساب آنها رسيدگى شود از نزد من ايشان را بربايند و جدا كنند و روانهء دوزخ سازند . پس البتّه من خواهم گفت : اى پروردگار من ! اينها اصحاب من هستند ! پس البتّه در جواب من گفته خواهد شد : تو نمىدانى آنان پس از تو چه كارهائى كردهاند ، و چه حوادثى پديد آوردهاند ؟ ! »
و همچنين در صحيحين ( صحيح بخارى و صحيح مسلم ) از ابو هريره روايت است كه رسول أكرم صلّى الله عليه و آله فرمودند : يَرِدُ عَلَىّ يَوْمَ الْقِيَمَةِ رَهْطٌ مِنْ أصْحَابِى - أوْ قَالَ مِنْ امّتِى - فَيُحَلّئونَ « 2 » عَنِ الْحَوْضِ . فَأقُولُ : يَا رَبّ أصْحَابِى . فَيَقُولُ : لَا عِلْمَ لَكَ بِمَا أحْدَثُوا بَعْدَكَ ، ارْتَدّوا عَلَى أعْقَابِهِمُ الْقَهْقَرَى فَيُحَلّئونَ . « 3 » ، « 4 »
هامش
( 1 ) در « نهايه » ابن أثير ، ج 2 ، ص 59 در مادّهء خلج آمده است كه در حديث وارد است : « لَيَردنّ علىّ الحَوْض أقوامٌ ثُمّ لَيُختَلَجُنّ دُونى » اى يجتذبون و يُقتَطعون .
( 2 ) در « نهايه » ابن اثير ج 1 ، ص 421 در مادّه حَلأ وارد است كه در حديث رسول الله آمده است : « يَرد عَلَىّ يَومَ القيمة رَهْطٌ فَيُحَلّئون عن الحوض » أى يُصَدّون و يُمْنَعون من وروده ، يعنى آنها را از ورود در حوض كوثر منع مىكنند و بازمىدارند .
( 3 ) بسيارى از صحابه خودشان معترف به جنايات و كارهائى كه بعد از رسول خدا صلّى الله عليه و آله بجاى آوردهاند مىباشند . بخارى در « صحيح » خود ج 2 ، ص 201 در باب مناقب عمر بن خطّاب گويد : چون عمر را با دشنه زخم زدند شروع كرد به ناليدن . ابن عبّاس كه گويا او را بىطاقت يافت گفت : اى اميرمؤمنان ! اگر اين حادثه براى تو پيش آمده است مهم نيست ، زيرا تو با رسول خدا مصاحبت نمودى و خوب از عهدهء صحبت او برآمدى و سپس در حالى كه او از تو راضى بود از او مفارقت كردى ، پس از او با ابو بكر مصاحبت نمودى و خوب از عهدهء صحبت او برآمدى ، و