زَرندى در « نظم دُرَر السّمطين » علاوه بر اين روايت ، و علاوه بر روايتى كه ما در شمارهء 59 از ابو سعيد خُدْرى آورديم ، و در اينجا به جهت عدم تكرار مضمون آن به روايت زيد بن ارقم صرف نظر شد ، روايت ديگرى از زيد بن ارقم از رسول خدا صلّى الله عليه و آله در روز حجّة الوداع بدين مضمون نقل مىكند كه :
74 - إنّى فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ وَ أنْتُمْ تَبَعِى ، وَ إنّكُمْ تُوشِكُونَ أنْ تَرِدُوا عَلَىّ الْحَوْضَ فَأسْألكُمْ عَنْ ثَقَلِى كَيْفَ خَلَفْتُمُونّى فِيهِمَا ؟ ! در اين حال مردى از مهاجرين برخاست و گفت : مراد از دو چيز نفيس چيست ؟ قَالَ : الأكْبَرُ مِنْهُمَا كِتَابُ اللهِ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِيَد اللهِ وَ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِأيْدِيكُمْ فَتَمَسّكُوا بِهِ ؛ وَ الأصْغَرُ عِتْرَتِى .
فَمَنِ اسْتَقْبَلَ قِبْلَتِى وَ أجَابَ دَعْوَتِى فَلْيَسْتَوْصِ لَهُمْ خَيْراً - أوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه و آله - فَلَا تَقْتُلُوهُمْ ، وَ لَا تَقْهَرُوهُمْ وَ لَا تُقْصِرُوا عَنْهُمْ ، وَ إنّى سَألْتُ لَهُمُ اللّطِيفَ الْخَبِيرَ ، فَأعْطَانِى أنْ يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ كَهَاتَيْنِ - وَ أشَارَ بِالْمُسَبّحَتَيْنِ - ؛ نَاصِرُهُمَا لِى نَاصِرٌ ، وَ خَاذِلُهُمَا لِى خَاذِلٌ ، وَ وَلِيّهُمَا لِى وَلِىّ ، وَ عَدُوّهُمَا لِى عَدُوّ . « 1 »
رسول خدا صلّى الله عليه و آله بعد از فقرهاى كه توصيه به كتاب به عترت است مىفرمايد : « پس كسى كه رو به قبلهاى نماز مىگزارد كه من نماز مىگزارم ، و دعوتى را كه من نمودم اجابت مىنمايد پس حتماً بايد نسبت به عترت من بر اساس توصيه من اراده خير و عمل خير داشته باشد - يا همانطور كه رسول خدا فرمود - نبايد ايشان را
هامش
( 1 ) « نظم درر السمطين » ص 233 و ص 234 و در عبارت كتاب ناصرهما الى و خاذلهما الى وارد است كه ما به عبارت ناصرهما لى و خاذلهما لى تصحيح نموديم و در « ينابيع المودّة » ص 37 اين روايت را از زرندى در « نظم درر السمطين » نقل مىكند بدون لفظ او كما قال رسول الله ؛ و با لفظ لى به جاى الى در چهار موضع و سپس گويد : در اين باب بيشتر از سى نفر از اصحاب ، راوى روايتند ، و ابن عقده در كتاب « موالاة » اين حديث را تخريج كرده است و سيّد بن طاوس در « طرائف » ص 117 حديث 179 با مختصر اختلافى در عبارت از ابن مغازلى آورده است و در پايانش اين عبارت را اضافه نموده است : ألا و انّه لن تهلك امّة قبلكم حتّى تدين بأهوائها ، و تظاهر على نبيّها ، و تقتل من يأمر بالقسط فيها . در « بحار الانوار » طبع حروفى ج 23 ، ص 109 و ص 110 از « طرائف » حكايت نموده است .