خواند مردم را امر فرمود تا به قرآن و آل محمّد اقتدا كنند و چنين گفت : من در ميان شما دو چيز ارزشمند باقى مىگذارم : چيز ارزشمند بزرگتر و چيز ارزشمند كوچكتر . اما آن بزرگتر ، كتاب پروردگار من است و امّا آن كوچكتر ، عترت من اهل بيت من مىباشند . پس شما مرا در آن دو چيز ارزشمند حفظ نمائيد و مادامىكه به آن دو تمسّك جوئيد گمراه نمىشويد ! »
مجلسى در جاى ديگر گفته است ، در احتجاج حضرت حَسَن بن على عليهما السلام و اصحابش با معاويه گذشت كه آن حضرت فرمود : نَحْنُ نَقُولُ اهْلَ الْبَيْتِ : إنّ الأئِمّةَ مِنّا ، وَ إنّ الْخِلَافَةَ لَا تَصْلَحُ إلّا فِينَا ، وَ إنّ اللهَ جَعَلَنَا أهْلَهَا فِى كِتَابِهِ وَ سُنّةِ نَبِيّهِ صلّى الله عليه و آله ، وَ إنّ الْعِلْمَ فِينَا وَ نَحْنُ أهْلُهُ ، وَ هُوَ عِنْدَنَا مَجْمُوعٌ كُلّهُ بِحَذَافِيرِهِ ، وَ إنّهُ لَا يَحْدُثُ شَىْءٌ إلَى يَوْمِ الْقِيمِةِ حَتّى أرْشُ الْخَدْشِ إلّا وَ هُوَ عِنْدَنَا مَكْتُوبٌ بِإمْلاءِ رَسُولِ اللهِ صلّى الله عليه و آله وَ خَطّ عَلِىّ عليه السلام بِيَدِه . « 1 »
« ما اهل بيت اينگونه مىگوئيم كه : ائمّه از ما هستند و خلافت صلاحيت پيدا نمىكند مگر در ميان ما ، و خداوند ما را در كتاب خود و سنّت رسول خدا صلّى الله عليه و آله اهل ولايت و خلافت قرار داده است ، و تمام مراتب علم در ماست و ما اهل علم مىباشيم . همهء علم به تمام معنى الكلمة در ميان ماست ، و اينكه چيزى پديد نمىآيد تا روز قيامت حتّى حكم ديه خراشى كه بر پوست وارد شده است مگر آنكه در نزد ماست و به انشاء و املاء رسول الله صلّى الله عليه و آله و خطّ على عليه السلام كه با دست خود نوشته است موجود مىباشد . »
[ جمعآورى على عليه السلام قرآن را و بردن آن به مسجد ]
و از « مناقب » ابن شهرآشوب ، از أبو نُعَيم در « حِلْيَه » و از خَطيب در « اربعين » با إسناد خود از سُدّى از عَبْدِ خَيْر از أمير المؤمنين عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : لَمّا قُبِضَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه و آله أقْسَمْتُ - أوْ حَلَفْتُ - أنْ لَا أضَعَ رِدَاىَ عَلَى ظَهْرِى حَتّى أجْمَعَ مَا
هامش
( 1 ) « بحار الأنوار » ج 92 ، ص 37 .