« من و شما وارد بر حوض خواهيم شد ، حوضى كه وسعتش ما بين بُصْرَى « 1 » است تا صَنْعاء . در آن حوض كاسههائى است به شمارش ستارگان آسمان ، و من در ميان شما به عنوان خليفه ، دو متاع نفيس و پر بها باقى مىگذارم : متاع بزرگتر قرآن است ، و متاع كوچكتر عترت من كه اهل بيت من هستند . آن دو متاع پر بها ريسمان خدا مىباشند كه در ميان شما و خدا كشيده شده است ، تا وقتى كه شما به آن ريسمان چنگ زنيد گمراه نمىشويد . يك جانب از آن وسيله به دست خداست و يك جانب ديگر به دست شماست ! »
و در روايت ديگر است : طَرَفٌ مِنْهُ بِيَدِ اللهِ وَ طَرَفٌ مِنْهُ بِأيْدِيكُمْ - إنّ اللّطِيفَ الْخَبِيرَ قَدْ نَبّأنِى أنّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ ، كَإصْبَعَىّ هَاتَيْنِ - وَ جَمَعَ بَيْنَ سَبّابَتَيْهِ - وَ لَا أقُولُ كَهَاتَيْنِ - وَ جَمَعَ بَيْنَ سَبّابَتِهِ وَ الْوُسْطَى - فَتَفْضُلَ هَذِهِ عَلَى هَذِهِ « 2 » .
« يك طرف آن به دست خداست و يك طرف آن به دست شماست . بدرستى كه خداوند لطيف خبير مرا آگاه كرده است كه آن دو از هم جدا نمىشوند تا در حوض بر من وارد شوند ، و آن دو متاع گرانقدر مانند اين دو انگشت من هستند - در اين حال رسول خدا دو انگشت سبّابه دست راست و دست چپ را پهلوى هم نهاد - و نمىگويم مانند اين دو انگشت - و در اين حال رسول خدا انگشت سبّابه و وسطى را نشان داد - تا اينكه يكى از ديگرى برتر باشد . »
و مجلسى از كتاب « علل » كه تأليف محمّد بن على بن ابراهيم است ، نقل كرده است كه علّت اينكه رسول خدا فرموده است : آن دو از هم جدا نمىشوند تا در حوض بر من وارد شوند ، آن است كه قرآن با آنهاست ؛ در دنيا در قلوب آنهاست و
هامش
( 1 ) بُصْرى قريهاى است نزديك دمشق ، و صنعاء شهرى است آبادان و پر آب و درخت در يمن ، و منظور حضرت وسعت حوض است كه از بزرگى تمام مساحت شبه جزيره عربستان را فرامىگيرد ، زيرا صنعاء در جنوب و بُصْرى در شمال آنست .
( 2 ) تفسير قمّى » ، ص 4 و ص 5 ، و « بحار الانوار » ، ج 92 ، ص 102 و 103 از « غيبت نعمانى » ص 17 .