الْعَوالِم است با قرآن است . يك سرش در
وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ .
« 1 » « به درستى كه تو قرآن را از نزد حكيم عليم اخذ كردهاى ، و از آن مقام منيع قرآن به تو تلقين شده است ! » مىباشد و يك سرش در اين عالم گيرودار و هياهو و انسان مبتلاى به آفات و عاهات و غرائز و حواس .
قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ .
« 2 » « بگو قرآن را روح القُدُس به حقّ از سوى پروردگارت پائين آورد تا كسانى را كه ايمان آوردهاند تثبيت كند و براى مسلمين هدايت و بشارت باشد . »
[ امام با قرآن در همه عوالم معيت دارد ]
پيامبر و امام كه حامل و حافظ و پاسدار قرآن است ، با قرآن است در جميع مراحل ملكوتى و مُلكى ، و اين مطلب لازمه ولايت كلّيّه اوست كه با هر موجودى در هر عالمى معيّت دارد و ابداً قابل افتراق نمىباشد .
علىّ بن ابراهيم قمّى در تفسير خود ، و نيز مجلسى در « بحار الأنوار » از « غيبتِ » نعمانى با سه سند متّصل خود از حضرت أمير المؤمنين و حضرت باقر و حضرت صادق عليهم السلام روايت مىكند كه رسول اكرم صلّى الله عليه و آله در خطبه مشهوره خود كه در حجّة الوداع در مسجد الْخَيْف ايراد نمودهاند گفتهاند : إنّى وَ إنّكُمْ وَارِدُونَ عَلَى الْحَوْضِ ، حَوْضاً عَرْضُهُ مَا بَيْنَ بُصْرَى إلَى صَنْعَاءَ ، فِيهِ قِدْحَان « 3 » عَدَدَ نُجُومِ السّمَاءِ ، وَ إنّى مُخَلّفٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ : الثّقَلُ الأكْبَرُ الْقُرْآنُ ، وَ الثّقَلُ الأصْغَرُ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتِى ، هُمَا حَبْلُ اللهِ مَمْدُودٌ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اللهِ عَزّ وَ جَلّ ، مَا إنْ تَمَسّكْتُمْ بِهِ لَمْ تَضِلّوا ، سَبَبٌ مِنْهُ بِيَدِ اللهِ وَ سَبَبٌ بِأيْدِيكُمْ . « 4 »
هامش
( 1 ) آيه 6 ، از سورهء 27 : نمل .
( 2 ) آيه 102 ، از سورهء 16 : نحل .
( 3 ) در جميع كتب لغت جمع قَدَح ، أقداح آمده است همانطور كه در « مصباح المنير » و « لسان العرب » و « مجمع البحرين » وارد است مثل سَبَب و أسباب .
( 4 ) تفسير قمّى » ، ص 4 و ص 5 ، و « بحار الانوار » ، ج 92 ، ص 102 و 103 از « غيبت نعمانى » ص 17 .