فاطمهء زهرا سلام الله عليها كه تمام مجاميع و كتب اصول أهل سنّت پر است دربارهء او كه رسول خدا فرموده است : « او سيّدهء زنان أهل بهشت است » و آيه تطهير در قرآن كريم دربارهء او و حسنين دو فرزندش ، و شوهرش و پدرش فرود آمده است ، ابو بكر صريحاً نسبت دروغ داد و دربارهء فدك از او شاهد خواست ، و با روايت ساختگى و مجعول كه معلوم است خودش ساخته و پرداخته و به يك أعرابى بَوّالٌ على عَقِبَيْه نسبت داده است كه « ما جماعت أنبياء از خود ارث نمىگذاريم ، آنچه از ما باقى مىماند صدقه براى مسلمين است » فدك را از او گرفت .
آن كسى كه با ريسمان به گردن أمير المؤمنين عليه السلام انداختن آن حضرت را براى بيعت به مسجد مىبرد ، و صدّيقهاش را در ميان خاك و خون مىكشاند ، و جنينش را سقط مىكند ، و تازيانه بر بازوى او مىزند كه تا دم مرگ همچون بازوبند نمايان بود ، از انكار نوشته رسول خدا چه باك دارد ؟ و از هَجْر و ياوه شمردن و پنداشتن تمام نوشتهها و كلمات او در حال مرضش چه باك دارد ؟ مطلب مهمّ اين است كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله به جهت احترام سنّت و نشكستن اين حريم و حجّيّت گفتارش كه عِدْل و هم ترازوى كتاب الله است از اين امر درگذشت به جهت حفظ اجتماع و شوكت مسلمين ، به جهت بقاء كتاب الله از اين مهم صرف نظر نمود . همچنان كه از خوف شقاق و انشقاق در مسلمين ، خطبهء غديريّه را كه قبلًا مأمور بود بخواند و على را معرّفى كند به تأخير مىانداخت تا جائى كه جبرائيل با تهديد
وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ
« 1 » فرود آمد .
عمر در موارد متعددى با رسول الله روبرو شد و با آن حضرت با خشونت شديد رفتار كرد . قضيّه يوم الخميس كه ابن عبّاس براى آن گريه مىكند تا جائى كه زمين تر مىشود و دانههاى اشك از صورتش مىريزد ، أوّلين برخورد خشونتآميز او با مقام رسالت نبوده است .
هامش
( 1 ) آيه 67 ، از سورهء 5 : مائده .