مىآمدند . و ليكن معاويه مردى بوده است فاسق و در كمى دين و انحراف از اسلام شهرت داشته است و همچنين يار او و معين او در امر حكومتش : عمرو بن العاص و
هامش
كند و سوار شتر شده ، از مدينه و مكه تا بصره ، و دوازده هزار نفر جمعيت را به كشتن دهد آيا باز هم مستحقّ بهشت است و همجوار و همخوابهء رسول خدا ؟ آن عايشهاى كه حتّى از اين كار توبه هم نكرد و تا آخر عمر حسرت مىخورد چرا حكومت به على رسيده است و در خبر مرگ على شادى كرد . و همين عايشهاى كه با بضعهء رسول خدا كرد آنچه كرد و در مرگش شاد شد و به شهادت تاريخ صحيح در مجلس عزاى زهرا نيامد و تمارض كرد . آن عائشهاى كه تاريخ اسلام را بر هم زد و آن را واژگون كرد ، بايد باز هم در قيامت به بهشت برود ؟ و در روى تخت با رسول خدا تكيه زند ؟ آنگاه عداوت و دشمنى خود را نيز با حضرت زهرا ابراز كند و در آنجا هم گويد كه من حبيبهء رسول خدا هستم ، اجازه نمىدهم حسن را در خانهء رسول خدا وارد كنيد همانطور كه در دنيا اجازه ندادم در كنار رسول خدا به خاكش بسپاريد ؟ ! در اينجا خوانندگان ما از اهل سنّت پى مىبرند كه بايد در عقايد خود به زودى تجديد نظر كنند و دينى را كه بر اساس عقل و منطق استوار است بر اساس احساسات و تخيّلات پايهگذارى ننمايند . وانگهى بنابر عقيده و روايات عامّه آيات افك ( تهمت زنا ) فقط دربارهء عائشه نازل شده است و بنابر عقيده و روايات شيعه دربارهء ماريهء قبطيه وارد شده است . و در هر كدام از اين دو دسته از روايات اشكالى است كه علامهء طباطبائى قدس الله سرّه در « تفسير الميزان » ج 15 ، ص 104 تا ص 116 در تفسير آيات افك مرقوم داشتهاند . و آيه افك بر فرض كه راجع به عائشه هم بوده باشد دليل بر شرف و مزيّتى نيست ، زيرا دلالت دارد بر آنكه براى مسلمين جايز نيست كه كسى را تهمت به زنا زنند و او را قذف نمايند . و جماعت شيعه مسلّما دامان زنان پيغمبر را از اينگونه فواحش پاك مىدارند ، چه عائشه و چه غير او . بلكه خاندان و زنان جميع پيغمبران را منزّه از زنا مىدانند و گرنه تبليغ رسالت بهم مىخورد و دعوت رسول ، بواسطهء انزجار و تنفّر مردم باطل مىگردد . و به عبارت ديگر آيات افك اثباتا و ثبوتا اتهام به زنا را از حريم رسول خدا ، عائشه يا ماريه ، نفى مىكند . و اين مطلب جاى اشكال نيست و دليل بر منقبت و فضيلت نيست . هزاران هزار نفر از زنان مسلمان زنا نمىكنند ، عائشه هم مانند يكى از آنها . ولى در قرآن كريم يك سوره ( سورهء تحريم ) در مذمّت و انتقاد از عائشه و حفصه وارد شده است :إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ . عَسى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْواجاً خَيْراً مِنْكُنَّ مُسْلِماتٍ مُؤْمِناتٍ قانِتاتٍ تائِباتٍ عابِداتٍ سائِحاتٍ ثَيِّباتٍ وَ أَبْكاراً ،تا مىرسد به اين آيه كه اين