فردى بر بالاى منبر سلونى نگفت » .
و خدا مىفرمايد :
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
« 1 » « قرآن روشنى و ايضاح است براى هر چيز » . و نيز مىفرمايد :
وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
« 2 » « ما هر چيزى را در امام آشكارا به شمارش و حساب آورديم » . و نيز مىفرمايد :
وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ /
« 3 » « هيچ تر و خشكى نيست مگر كه در كتاب آشكارا هست » . و چون مىدانيم كه اين حقايق در ظاهر قرآن كريم نيست ، بنابراين هيچ راه تصوّر ديگرى ندارد غير از آنكه بگوئيم : اينها در تأويل و باطن قرآن است همانطور كه مىفرمايد :
وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
« 4 » « تأويل آن را نمىداند مگر خدا و راسخين و استواران در علم » . و همين حقايق باطنيّه و تأويل قرآن است كه حضرت عليه السّلام اراده كرده است از گفتارش كه گفت : سلونى قبل أن تفقدونى .
[ سلونى راجع به حقايق و باطن قرآن است نه ظاهر آن ]
اين از يك جهت ، و از جهت ديگر آنكه : اگر مراد ، ظاهر قرآن بود ما مىبينيم در ميان امّت افراد بسيارى هستند كه اين معانى ظاهريّه را مىدانند و حتّى در يك حرف هم خطا و اشتباه ندارند . و در اين صورت از آن حضرت صحيح نبود اين گفتار را در ميان جمعيّتها و على رؤس الأشهاد اعلام كند در حالى كه مىداند كه كلامش صحيح نيست و اينكه غير از او نيز با او در اين مسأله تساوى دارند و يا همانند او ادّعاى بعضى از اين چيزها را مىكنند . و چون ثابت شد كه : على عليه السّلام
هامش
( 1 ) - بعضى از آيه 89 ، از سورهء 16 : نحل : و يوم نبعث فى كلّ امّة شهيدا عليهم من أنفسهم و جئنا بك شهيدا على هؤلاء و نزّلنا عليك الكتاب تبيانا لكلّ شىء و هدى و رحمة و بشرى للمسلمين .
( 2 ) - نيمى از آيه 12 ، از سورهء 36 : يس :إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ.
( 3 ) - بعضى از آيه 59 از سورهء 6 : انعام :وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ.
( 4 ) - بعضى از آيه 7 ، از سورهء 3 : آل عمران :هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ.