گفت : على عليه السّلام از كربلا عبور كرد و با شتاب هر چه بيشترى و در حالى كه چشمهايش پر از اشگ شده و گريه مىكرد ، به اصحاب خود كه با او عبور مىنمودند مىگفت : هذا مناخ ركابهم ، و هذا ملقى رحالهم ، ههنا مراق دمائهم . طوبى لك من تربة عليها تراق دماء الأحبّة « 1 » « اينجاست محلّ فرود آمدن شترانشان ، اينجاست محلّ افتادن اسبابهايشان ، اينجاست محل ريخته شدن خونهايشان . آفرين بر تو خاكى كه بر روى تو خونهاى حبيبان ريخته مىشود » .
و حضرت باقر عليه السّلام گفتند كه چون على عليه السّلام مردم را براى جنگ از كوفه بيرون آورد ، هنوز دو ميل و يا يك ميل به كربلا مانده بود ، از لشكر جدا شد و جلو آمد و در مكانى كه به آن مقذفان مىگفتهاند دورى زد و گفت : قتل فيها مائتا نبىّ و مائتا سبط كلّهم شهداء ، و مناخ ركّاب و مصارع عشّاق ، شهداء لا يسبقهم من كان قبلهم ، و لا يلحقهم من بعدهم « 1 » « در اين مكان دويست پيغمبر و دويست سبط پيغمبر كشته شده است كه همگى آنها شهيد شدهاند . و اينجا محلّ فرود آمدن شتران و به خاك افتادن عاشقانى است كه همگى شهيد مىشوند ، در درجه و مقام ، هيچكس از آنان كه قبل از آنها بودهاند ، از آنها جلو نمىافتند و هيچكس از آنان كه بعد از آنها مىباشند به آنها نمىرسند » .
و از « عيون أخبار الرضا » با سندهاى سه گانهء خود از حضرت امام رضا عليه السّلام از پدرانش از امير المؤمنين - صلوات الله عليهم - روايت كرده است كه آن حضرت گفت : كأنّى بالقصور قد شيّدت حول قبر الحسين . و كأنّى بالمحامل تخرج من الكوفة إلى قبر الحسين . و لا تذهب اللّيالى و الأيّام حتّى يسار إليه من الآفاق ، و ذلك عند انقطاع ملك بنى مروان « 3 » « گويا من مىبينم قصرهائى را كه در اطراف قبر حسين بالا بردهاند ، و گويا من مىبينم محملهائى را كه از كوفه براى زيارت قبر حسين بيرون مىآيند . شبها و روزهاى عالم سپرى نمىشود تا اينكه مردم از آفاق به سوى قبر حسين
هامش
( 1 ) - « بحار الانوار » ج 9 ، ص 580 .
( 3 ) - « بحار الانوار » ج 9 ، ص 578 .