روايت گفتند : آن مرد اين دستور را انجام داد و شفا پيدا نمود . « 1 »
و در خاتمهء روايت « مجمع البيان » بدين عبارت آورده شده است كه أمير المؤمنين عليه السّلام به آن مرد مىفرمودند :
فَإذَا اجْتَمَعَتِ الْبَرَكَةُ وَ الشَّفَاءُ وَ الْهَنِئُ الْمَرِئُ شُفِيتَ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى . « 2 »
« چون بركت و شفا و گوارائى با هم جمع شوند ؛ إن شاء الله شفا پيدا مىكنى » !
قرائت من درآوردى عمر در آيه سابقون
أمّا به شهادت تاريخ صحيح ، نه تنها خلفاى ديگر ، خود مرجع قرائات نبودهاند ، بلكه در قرائات به غير خود ، به أمثال ابن مسعود ، و زيد بن ثابت ، و أُبىّ بن كعْب مراجعه مىنمودند . و عمر علاوه بر آنكه خود تابع قرائات بود ، بلكه در بعضى مواقع قرائت را اشتباه مىخواند و تصوّر مىكرد : قرائت رسول الله اين طور بوده است ؛ البتّه در مواردى كه قرائت خود را موجب فخريّه و مباهاتى براى خود ، و ايجاد مقام و منزلتى براى خصوص قريش و مهاجرين در مقابل أنصار مىيافت ؛ همچنان كه در آيه 100 ، از سورهء 9 : توبه :
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ،
اين طور بوده است .
« و آن كسانى كه در أوّلين وهله در إسلام و إيمان سبقت گرفتهاند ؛ چه از مهاجرين و چه از أنصار ، و آن كسانى كه پيروى كردند از ايشان به إحسان ؛ خداوند از آنها راضى است ؛ و آنها از خداوند راضى هستند ؛ و آماده و مهيّا نموده است براى آنان باغهائى را كه از زير درختان سبز سر به هم آوردهء آنها نهرهائى جريان دارد . در آن باغ ها به طور خلود و جاودانه زندگى مىكنند و اين است كاميابى و پيروزى عظيم . »
البتّه همانطور كه روشن است در اين آيه ،
الْأَوَّلُونَ
صفت است براى
السَّابِقُونَ
و
هامش
( 1 ) - « تفسير عياشى » ، ج 1 ، ص 218 ؛ و در « بحار الأنوار » ، ج 4 ، ص 873 ؛ و « تفسير برهان » ج 1 ، ص 341 ؛ و « تفسير صافى » ج 1 ، ص 332 ؛ و در « تفسير مجمع البيان » ج 2 ، ص 7 طبع صيدا ؛ و در « وسائل الشّيعة » ، ج 3 ، أبواب مهور ، باب 25 ، و ابواب الاطعمة المباحة ، باب 49 روايت كرده است .
( 2 ) - « تفسير مجمع البيان » ، ج 2 ، ص 7