است ؛ و أبوعبد الله أحمد بن حنبل در مُسْنَد خود اين عبارت را إضافه دارد كه :
فَطُوبَى لِمَنْ أحَبَّكَ وَ صَدَّقَ فِيكَ ! وَ وَيْلٌ لِمَنْ أبْغَضَكَ وَ كَذَّبَ فِيكَ !
« پس خوشا به حال آن كه ترا دوست داشته باشد ؛ و دربارهء تو تصديق كند آنچه وارد شده است از آيات قرآن و گفتار جبرآئيل و گفتار رسول خدا ؛ و بدا به حال كسى كه ترا مبغوض داشته باشد ؛ و آنچه را دربارهء تو وارد شده است تكذيب نمايد . »
خبر دوّم : پيامبر به واردين از قبيلهء ثَقِيفْ گفت : لَتُسْلِمُنَّ أوْ لَأَبْعَثَنَّ إلَيْكُمْ رَجُلًا مِنِّى - أوْ قَالَ : عَدِيلَ نَفْسِى - فَلَيَضْرِبَنَّ أعْنَاقَكُمْ وَ لَيَسْبِيَنَّ ذَرَارِيكُمْ ، وَ لَيأْخُذَنَّ أمْوَالَكُمْ .
« شما اسلام بياوريد ؛ و گرنه مىفرستم به سوى شما مردى را كه از من است - يا آنكه گفت : همتاى نفس من است - او البتّه گردنهاى شما را مىزند ، و البتّه ذرارى شما را أسير مىكند ، و البتّه أموال شما را أخذ مىنمايد . »
عمر مىگويد : من هيچوقت تمنّاى إمارت و حكومت را ننمودم مگر آن روز ؛ و سينهء خود را به جلو مىدادم به اميد آنكه رسول خدا بگويد : هُوَ هَذَا آن مرد اين است ! پيامبر روى خود را گردانيد ؛ و دست على را گرفت و گفت : هُوَ هَذَا مَرَّتَين آن مرد اين است ؛ آن مرد اين است !
اين حديث را أحمد در « مُسْنَد » ذكر كرده است ؛ و أمَّا در كتاب « فضائل علىّ » عليه السّلام اينطور ذكر كرده است كه رسول خدا گفت : لَتَنْتَهُنَّ يَا بَنِى وَلِيعَةَ « 1 » أوْ لَأَبْعَثَنَّ إلَيْكُمْ رَجُلًا كَنَفْسِى ، يُمْضِى فِيكُمْ أمْرِى ، يَقْتُلُ الْمُقَاتِلَةَ وَ يَسْبى الذُّرِّيَّةَ !
« اى پسران وليعه ! شما از كردار خود پشيمان مىشويد و دست از كارتان بر مىداريد ؛ و گرنه بر مىانگيزم به سوى شما مردى را كه مانند جان من است . أمر مرا در ميان شما جارى مىكند ؛ با جنگجويان شما مىجنگد ؛ و ذرّيهء شما را أسير مىكند . »
هامش
( 1 ) - بنو وليعه ، قبيلهاى است از كِنده .