حيوانات است .
همچون روايت ابن مُنذر از سدّى كه او گفت : مراد از حَدَائق ، بَسَاتين است ؛ و مراد از قَضْب ، درختانِ كهن و مراد از أبّ علف است ؛ و در معناى
مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ
گفته است :
فاكِهَةً
متاع شماست و أب متاع أنعام شما ( شتر و گاو و گوسفند ) است . « 1 » .
و همچون روايت عبد بن حميد از ضَحّاك كه :
فاكِهَةً
چيزى است كه بنى آدم مىخورند و أبّ چيزى است كه در چراگاه مىرويد . « 2 »
و همچون روايت عبد بن حميد از عكرمه كه : فَاكهَةً خوراك انسان است و أبّ خوراك جنبدگان . « 3 »
و همچون روايت عبد بن حميد از حسن كه : آنچه را كه تر و تازه و شيرين است براى شماست و أبّ براى أنعام شماست . « 4 »
و همچون روايت عبد بن حميد از سعيد بن جُبَيْر كه : أبّ گياه و علف است . « 5 »
و همچون روايت عبد بن حميد از أبومالك كه : أبّ علف و روئيدنىهاى بيابانى است . « 6 »
و همچون روايت عبد بن حميد از عَطاء كه : هر چيزى كه بر روى زمين مىرويد أبّ است . « 7 » و « 8 »
و رابعاً أبّ ريشهء عربى دارد ؛ و در أشعار عرب وارد شده است ؛ همچنان كه سيوطى گويد كه : طستى در جملهء مسائل خود از ابن عبّاس تخريج كرده است كه : نافع بن أزرق از او پرسيد كه أبّ چيست ؟
ابن عبّاس گفت : آنچه را چهار پايان از آن علوفهء خود مىكنند . نافع پرسيد : آيا عرب هم اين كلمه را مىداند ؟ ابن عبّاس گفت : آرى ! آيا گفتار شاعر را
هامش
( 1 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 2 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 3 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 4 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 5 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 6 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 7 ) - « الدُّرّ المنثور » ، ج 6 ، ص 317 .
( 8 ) - در « تفسير ابن كثير » ، طبع دار الفكر ، ج 7 ، ص 216 رواياتى را به همين مضمون و مفاد از ابن ادريس از عاصم بن كليب از پدرش از ابن عبّاس و با سه طريق ديگر از ابن جرير ؛ و از أبوكريب و أبوالسّائب و از عوفى و مجاهد و حسن و قتاده و ابن زيد و غير واحدٍ ، از ابن عبّاس روايت مىكند .