بيندازى ؛ نيست نزول اين قرآن مگر براى ياد آورى براى آن كسانى كه از خداوند خشيت دارند . »
فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعِيدِ
« 1 » پس ياد آورى كن با قرآن كسى را كه از وعيد خداوند مىترسد . »
وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ
« 2 » « و ياد آورى كن ! زيرا كه ياد آورى با قرآن به مؤمنين منفعت مىرساند . »
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى
« 3 » و ياد آورى كن و متذكّر نما به درستى كه ياد آورى كردن است كه نفع مىرساند » .
فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ
. « 4 »
« پس تو اى پيغمبر مردم را به آيات خداوندى متذكّر ساز ! وظيفهء تو غير از اين ياد آورى نمودن چيزى نيست ! و تو توانا و مسلّط بر تغيير كفر و ايمان ، و سعادت و شقاوت آنها نيستى ؛ و به إصرار و إبرام نمىتوانى آنها را مسلمان كنى ! »
بارى تمام اين آيات مىرساند كه وظيفهء تو اى پيامبر خدا يادآورى است ؛ كار خود را انجام بده ؛ و ديگر به ايمان و كفر واقعى آنها كارى نداشته باش ! آن دست تو نيست ؛ دست خداست ؛ و در تبليغ أحكام خود را از پاى در مياور ؛ و جان خود را از دست مده ! و بر شرك و كفر ايشان أسف مخور ؛ و انگشت مِهر و مَحَبَّت بر دندان مگز !
و از همهء اين آيات صريحتر آيه 6 ، از سورهء 18 : كهف است :
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً
.
« پس تو اى پيغمبر نزديك است از شدّت غصّه و كثرت اندوهى كه بر اثر ايمان نياوردن اين قوم به قرآن مىخورى ؛ جان خود را هلاك سازى » !
هامش
( 1 ) - آيه 45 ، از سورهء 50 : ق .
( 2 ) - آيه 55 از سورهء 51 : الذّاريات .
( 3 ) - آيه 9 ، از سورهء 87 : أعلى .
( 4 ) - آيه 21 و 22 ، از سورهء 88 : غاشيه .