فقال سلمان الفارسىّ : يا رسول اللّه ! انزلت هذه الآيات فى علىّ خاصّة ؟ ! فقال : فيه و فى أوصيائى إلى يوم القيامة . فقال سلمان الفارسىّ : يا رسول اللّه ! بيّنهم لنا ! فقال : علىّ أخى و وزيرى و وصيّى و وارثى و خليفتى فى امّتى و ولىّ كلّ مؤمن بعدى ، و أحد عشر إماما من ولده : الحسن و الحسين ثمّ تسعة من ولد الحسين ، واحدا بعد واحد ، القرآن معهم و هم مع القرآن ، لا يفارقونه حتّى يردوا علىّ الحوض .
[ استشهاد أمير المؤمنين عليه السّلام به حديث غدير در صفّين ]
فقام اثنا عشر رجلا من البدريّين فقالوا : نشهد أنّا سمعنا ذلك من رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كما قلت سوآء لم تزد حرفا و لم تنقص حرفا . و قال بقيّة السّبعين « 1 » قد سمعنا ذلك و لم نحفظه كلّه ، و هؤلاء اثنا عشر خيارنا و أفضلنا . فقال : قد صدقتم ، ليس كلّ النّاس يحفظه . . . تا آخر خطبه .
و ما چون ترجمهء اين فقرات را در احتجاج سوّم ذكر كردهايم ، در اينجا از ترجمهء مجدّد آن صرفنظر مىنمائيم .
و چون أبو هريره و أبو درداء اين خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام را با پاسخها و تصديقهاى مردم براى معاويه بازگو كردند ، از شدّت غضب و غيظ مهر خاموشى بر زبانش زده شد و عاجز از گفتار شد ، و گفت : يا أبا الدّرداء و يا أبا هريرة لئن كان ما تحدّثانى عنه حقّا لقد هلك المهاجرون و الأنصار غيره و غير أهل بيته و شيعته . « 2 » « اى أبو درداء و اى أبو هريره : اگر آنچه را كه شما از جانب على براى من بازگو كرديد حقّ باشد ، حقّا مهاجرين و أنصار در هلاكت مىباشند غير على و غير أهل بيت او و شيعيان او » .
هامش
( 1 ) - فى بعض النّسخ بدل ذلك : و قال بقيّة البدريّين الّذين شهدوا مع علىّ صفّين : قد حفظنا جلّ ما قلت و لم نحفظ كلّه . عن الهامش .
( 2 ) - « كتاب سليم بن قيس » ص 179 تا ص 190 . و در « الغدير » ج 1 ص 195 و ص 196 ، فقط جملات مورد استشهاد به حديث غدير را ذكر كرده است . و در « غاية المرام » قسمت أوّل ص 139 و ص 140 حديث چهل و ششم ، اين حديث را بتمامه از « كتاب سليم بن قيس » روايت كرده است .