فى شرح عقد جواهر اللآل ، و سيّد محمّد بن اسمعيل يمانى در الرّوضة النّديّة فى شرح التحفة العلويّة ، و سيّد مؤمن شبلنجىّ شافعى در نور الأبصار فى مناقب آل بيت النّبىّ المختار ، و شيخ محمّد عبده مصرى در تفسير المنار . بطور كلّى علّامهء أمينى مجموعا از سى كتاب ، حكايت كرده است . « 1 » سيّد هاشم بحرانىّ در « غاية المرام » از طريق عامّه ، دو حديث ، و از طريق خاصّه ، شش حديث در شأن نزول آيه سأل سائل روايت كرده است . « 2 » و علّامهء مجلسى در « بحار الأنوار » ، از سه طريق : يكى از حاكم حسكانىّ در كتاب دعاة الهداة إلى حقّ الموالاة ، و دويّمى از ثعلبى در تفسير خود ، و سوّمى از صاحب كتاب النّشر و الطّىّ آورده است . « 3 » و « 4 » بارى آنچه ما تفحّص نموديم ، هيچيك از علماء اسلام ، داستان نزول آيه سأل سائل به عذاب واقع را إنكار نمىكند ، غير از ابن تيميّهء حرّانى ، آن مرد بغيض و غليظ ، و منكر ، و زشتخو ، و زشتزبان ، و كوردل ، و تاريك منظرى كه چنين كمر خود را بسته است ، تا هر داستانى كه در آن فضيلتى از فضائل و منقبتى از مناقب سرور أوليآء أمير مؤمنان على بن ابي طالب عليه السّلام باشد ، إنكار كند ، و ردّ كند و ضعيف و مطرود بشمارد ، و در روز روشن در برابر آفتاب جهانتاب ، منكر روشنائى گردد ، و با إصرار و إبرامى هر چه بيشتر اثبات عدم خورشيد و انغمار عالم را در ظلمت بنمايد .
ابن تيميّه بدون هيچ پروائى با كمال وقاحت ، در برابر علماء إسلام ، و مورّخان ،
هامش
( 1 ) - « الغدير » ، ج 1 ، ص 239 تا ص 246 .
( 2 ) - « غاية المرام » ، قسمت دوّم ، باب 117 و باب 118 ، ص 397 و ص 398 .
( 3 ) - « بحار الأنوار » ، طبع كمپانى ، ج 9 ، ص 206 .
( 4 ) - و حلبى در « السّيرة النبويّة » ، ج 3 ، ص 308 و ص 309 اين داستان را از حارث بن نعمان فهرىّ روايت كرده است . و گويد : فأناخ راحلته عند باب المسجد و دخل . « او شتر خود را در مسجد خوابانيد و داخل مسجد شد » ، تا آخر داستان كه : و أنزل الله تعالى سأل سائل به عذاب واقع للكافرين ليس له دافع - الآية . و كان ذلك اليوم الثامن عشر من ذى الحجة . و البته اين داستان را در جزو بيان سيرهء رسول الله آورده است ، و بدون هيچگونه ايراد و اشكال و تأمّلى بطور ارسال مسلّم از آن گذشته است .