تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤
علمآء به ابن طاووس مشهور است . او در كتاب كَشْفُ اليَقين فِى اخْتِصَاصِ موْلَانَا عَلِىٍّ بِإمرة الْمُؤمِنينَ كه به آن كتاب ، « كتاب يَقين » هم مىگويند « 1 » گويد : اين فصل در بيان مطالبى است كه أحمد بن محمّد طَبَرى معروف به خليلى كه از روات و رجال عامّه است ، در روايت خود راجع به إنكار دوازده نفر بر أبو بكر پس از آنكه ولايت بر مسلمين را به عهده گرفت ، با گفتار صريحشان آورده است ؛ و نيز در بيان آنچه بعضى از أصحاب از رسول خدا درباره عنوان أمير المؤمنين بودن علىّبن‌أبىطالب مىدانستند . و اين داستان را همچون محمّد بن جرير طَبَرى صاحب كتاب « تاريخ » در كتاب « مناقب الائمّة عليهم السّلام » ذكر كرده است ، و بعضى نيز در آنچه طبرى ذكر كرده است زيادتىهائى ذكر كرده‌اند . و سپس گويد : بدانكه اين حديث را شيعه به نحو تواتر روايت كرده است ؛ و اگر روايت آن منحصر به شيعه بود ما آن را ذكر نمىكرديم ؛ زيرا كه رجال شيعه ، در نزد رجال عامّه متّهم هستند ، و ليكن از طريق خود آنان كه بر آن اعتماد دارند نقل مىكنيم تا پىآمدها و تَبعات آن متوّجه همان كسى شود كه آن را روايت كرده و در كتاب خود ضبط كرده است . آنگاه گويد : أحمد بن محمّد طَبرى با عين اين عبارات آورده است : خبر دوازده نفرى كه جلوس أبو بكر را بر سر جاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم إنكار كردند : حديث كرد براى ما على أبو الحسن بن علىّ بن نحّاس كوفى عدل أسدى ؛ او گفت : حديث كرد براى ما أحمد بن ابى حسين عَامِرى ؛ او گفت : حديث كرد براى ما عموى من أبو معمّر شُعبة بن خيثم أسدى ، او گفت : حديث كرد براى ما : عُثمان أعْشَى ، از زيد بن وَهَبْ . آنگاه اين داستان را تا آخر نقل كرده است . « 2 »
هامش
( 1 ) . « الذَّريعة » ، ج 18 ، ص 69 شماره 720 . و نيز گويد : كتاب « كشف اليقين » ابن طاووس ، در مطاوى « بحار الأنوار » آورده شده است ، و علامت رمز آن را « شَفْ » قرار داده است و ليكن مجلسى پنداشته است كه آن كتاب ، كتاب « كشف اليقين » علّامه حلّى است و آن را نسبت به علّامه داده است با اينكه « كشف اليقين » علّامه كه طبع شده است ، در آن احاديث مذكوره در « بحار الأنوار » نيست . علّامه حلّى كتابى دارد بنام « كشف اليقين فى فضائل أمير المؤمنين » كه تحت شماره 721 در « الذَّريعة » مذكور است . ( 2 ) . « بحار الأنوار » ، ج 8 ، از طبع كمپانى ، باب كيفيّة غَصْب لصوص الخلَافَة و أهلِ الجلافَة ، ص 42 و ص 43 .