بقيّهء مهاجرين و بقيّهء أصناف مردم بر حسب طبقات آنها و مقدار منزلت آنها ، تا آنكه نماز ظهر و عصر را در وقت واحد خواندند ، و همين طور بيعت مردم إدامه داشت تا مغرب و عشاء را نيز در وقت واحد خواندند ، و باز همين طور فوج فوج از مردم براى بيعت مىآمدند ، و تا ثلث از شب گذشته بيعت و تهنيت مردم ادامه داشت .
و هر وقتى كه جماعتى و فوجى مىآمدند ، و با رسول خدا بر ولايت على بعد از فوج ديگرى بيعت مىكردند و دست مىدادند رسول خدا مىفرمود : الحمد للّه الّذى فضّلنا على جميع العالمين . « سپاس خداوند راست كه ما را بر تمامى أهل عالم برترى و فضيلت بخشيد » . و از اينجا مصافحه و مصافقه سنّت شد ، و رسم شد ، و حتّى اين سنّت را كسانى كه أهليّت ولايت و بيعت و مصافحه نداشتند ، نيز إعمال كردند . « 1 » أبو سعيد خدرى گويد : به خدا سوگند كه هنوز ما از زمين غدير حركت نكرده بوديم كه اين آيه نازل شد :
الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً
« 2 » .
« امروز است كه به واسطهء ولايت ، مردم كافر از دستبرد به دين شما مأيوس شدند ، پس بنابر اين از آنها نترسيد ! و از من بترسيد ! امروز است كه من دين شما را براى شما كامل كردم ، و نعمتم را براى شما تمام نمودم ، و راضى شدم كه دين اسلام دين شما باشد » ! مجلسى - رضوان الله عليه - در فصل روايات واردهء در غدير از مخالفين شيعه ، كه مورد اعتماد و وثوق هستند مطالبى به انضمام خطبهء غدير را از كتاب « النّشر و الطّىّ » ذكر مىكند ، و مىگويد : صاحب اين كتاب ، اين كتاب را حجّت ظاهر بر ولايت على به اتّفاق دوست و دشمن قرار داده است ، و يك نسخه از آن را چون به رى آمد براى ملك شاه مازندران : رستم بن على به عنوان هديّه آورد .
هامش
( 1 ) - « الغدير » ج 1 ، ص 270 و ص 271 ، و نيز همين مطلب را از كتاب « النّشر و الطّى » آورده است . و ذيل روايت وارده در « احتجاج » ج 1 ص 84 .
( 2 ) - « تفسير ابو الفتوح » ط مظفرى ، ج 2 ، ص 193 و ص 194 .