نمىشويد . و اين براى متّقيان موجب يادآورى خداست ، و ما حقّا مىدانيم كه بعضى از افراد شما از جملهء تكذيبكنندگان هستند ، و حقّا او براى كافران موجب حسرت است . و بدرستى كه او حقّ اليقين است » .
كه در اين آيات ، مراد از و إنّه لحسرة على الكافرين محمّد است ، و مراد از و إنّه لحقّ اليقين على است « 1 » .
و محمّد بن عبّاس بن ماهيار با سند خود روايت مىكند از فضيل بن عبد الملك ، از حضرت صادق عليه السّلام كه چون رسول خدا صلى الله عليه و آله ، على أمير المؤمنين عليه السّلام را در روز غدير به ولايت منصوب كرد ، مردم سه دسته شدند : يك دسته گفتند : محمّد گمراه شده است . و يك دسته گفتند : زيانكار و هلاك شده است ؟ و يك دسته گفتند : عشق على را در سر دارد كه دربارهء أهل بيت و پسر عمويش چنان مىگويد . خداوند تبارك و تعالى اين آيات را فرستاد :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى * ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى * وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
« 2 » و « 3 » .
« سوگند به ستاره هنگامى كه نزول مىكند ، كه صاحب شما گمراه نشده و زيان نكرده است ، و از روى هواى نفس خود سخن نمىگويد ، نيست گفتار او مگر وحيى كه به او وحى شده است » .
شيخ طوسى در « أمالى » خود ، از شيخ مفيد ، با سند متّصل از زيد بن ارقم آورده است كه : سمعت رسول الله صلى الله عليه و آله بغدير خمّ يقول : إنّ الصّدقة لا تحلّ لى و لا لأهل بيتى . لعن الله من ادّعى إلى غير أبيه ، لعن الله من تولىّ غير مواليه . الولد لصاحب الفراش و للعاهر الحجر . و ليس لوارث وصيّة . ألا و قد سمعتم منّى و رأيتمونى . ألا من كذب علىّ متعمّدا فليتبوّء مقعده من النّار .
ألا و إنّى فرط لكم على الحوض ، و مكاثر بكم يوم القيامة ، فلا تسوّدوا وجهى . ألا لأستنقذنّ رجالا من النّار و ليستنقذنّ من يدىّ أقوام . إنّ الله مولاى ، و
هامش
( 1 ) - « غاية المرام » ص 92 ، حديث هفدهم .
( 2 ) - آيه 1 تا 4 ، از سورهء 53 : و النّجم .
( 3 ) - « غاية المرام » ص 92 ، حديث هجدهم .