تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣
أمير عبّاس هويدا نخست وزير بعد از تصويب در اين جلسه سخنانى گفت . از جمله : « ما در اين لحظات از قرن بيست و ششم تاريخ شاهنشاهى سخن مىگوئيم . بديهى است كه تقويم هجرى قمرى كه تاريخ مذهبى ماست ، بجاى خود محفوظ خواهد ماند . . . ولى تصميم امروز شما در واقع تجلّى اين واقعيّت تاريخى است كه در تمام اين دوران طولانى ، يك ايران و يك نظام شاهنشاهى وجود داشته و دارد ، و اين دو آن‌چنان به يكديگر پيوسته‌اند كه يك مفهوم دارند » . در فرداى آن روز يعنى در روز دوشنبه 25 اسفندماه 1354 شمسى روزنامهء اطلاعات در سرمقالهء خود ، در ضمن مقاله‌اى مىنويسد : « اكنون با طرحى كه در جلسهء مشترك مجلسين از تصويب گذشت ، اين تقويم ملّى ( كه منظور فروردين و ارديبهشت ، و ليكن بر اساس تاريخ هجرت رسول اللّه است ) يك مبناى دقيق‌ترى پيدا مىكند كه آغاز شاهنشاهى ايران ، يعنى جلوس كورش بزرگ بر اورنگ سلطنت ايران است . تقويم ملّى ما كه از نخستين روز فروردين شروع مىشود ، و ماه‌هاى دوازده‌گانهء آن همه ايرانى و داراى نامهاى باستانى ايران است ، ظاهرا اين نقص را داشت كه شامل سالهاى تاريخ ايران در دورهء قبل از اسلام واقع نمىشد . . . و تا آنكه گويد : براى كشورى كه تاريخ مدوّن و منظّم دارد ، و اساس شاهنشاهى آن از جلوس كورش بزرگ تا به امروز مستمرّا دوام يافته است ، اين چنين وضعى چندان منطقى نبود . براى اينكه هيچكدام از حوادث تاريخى من‌جمله حملهء عرب تداوم تاريخ و استمرار شاهنشاهى ايران را بر هم نزده است . و ما درحالىكه آئين مقدّس اسلام را پذيرفته‌ايم و بدان مفاخرت مىكنيم ، تاريخ و تمدّن خودمان را نيز داشته‌ايم و داريم ، تقويم مذهبى ما كه مانند همهء كشورهاى اسلامى از ماه محرّم آغاز و به ماه ذىحجّه ختم مىشود ، جاى خود دارد ، تقويم ملّى ما كه از فروردين ماه شروع و به اسفند ختم مىشود جاى خود را . آن تقويم هجرى است ، و اين تقويم شاهنشاهى ، كه يكى نمايندهء مذهب ماست ، و ديگرى نمايندهء قوميّت ما . » بارى از ملاحظهء اين عبارات و اين سخنان به خوبى پيداست كه منظور از