تغيير تاريخ ، جدا كردن مذهب از مليّت و قوميّت است ، و تفكيك مذهب از سياست و امور اجتماعيّه ، و رسمى كردن شعائر ملّى و آداب و سنن جاهلى ، و به انزوا در آوردن آئين حقّ و سنّت محمّدى ، و اصالت و شرف مردمى كه در فطرت آنها به وديعت نهاده شده ، و دين و مذهب آن را تأييد و تحكيم مىكند .
و بطورى كه سابقا اشاره كرديم ، آنها مىگويند : « ما به تاريخ هجرى قمرى كارى نداريم ، آن به جاى خود محفوظ است . ولى تاريخ رسمى مملكتى بايد شمسى و فروردينى و شاهنشاهى باشد . » يعنى آنچه به درد كشور مىخورد ، فروردين ماه و افتخار به تخت سلطنت كورش و اورنگ پادشاهان هخامنشى است . اين است كه مردم را از دين مىبرد و رابطهء آنها را با مذهب و دفاع از وطن و ناموس و جان و مال از دست أجانب ، قطع مىكند ، و اين به درد استعمار مىخورد .
تاريخ هجرى قمرى كه فلان پيرزن در لاى مفاتيح الجنان خود گذارده ، و يا فلان پيرمرد آداب و اعمال ليلة الرّغائب را از روى آن مشخّص كند ، چه ضررى به استعمار و نقشههاى شوم و سهمآگين آنها مىزند ؟
مىگويند : مبدأ تاريخ را اگر هجرت رسول اللّه قرار دهيم ، اين موجب نقصان و شكست تاريخ ماست ، ولى اگر بر اريكهء سلطنت قرار گرفتن كورش بگيريم ، موجب سربلندى و سرافرازى .
أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
« 1 » . « اف بر شما باد بر اين أفكار پوسيده و اوهام واهيه ، كه در مقابل عبوديّت پروردگار ، اتّخاذ نموده ، و آن را آئين خود دانستهايد . » تمام ملّتهاى عالم ، افتخار و شرف خود را به انتساب به پيامبرانشان مىدانند . مسيحيان عالم تاريخ خود را ميلاد مسيح مىگيرند . زرتشتيان و يهوديان همگى بر اين اساس گاهنامه و سالنامه دارند .
پيامبر اسلام براى شما ننگ بود ، كه از انتساب خود به او خوددارى مىكنيد ؟ !
هامش
( 1 ) - آيه 67 ، از سورهء 21 : انبياء .