طاعة السّلطان ! تا اينكه مىفرمايد : و إنّ صلاحكم فى صلاح سلطانكم و إنّ السّلطان بمنزلة الوالد الرّحيم ، فأحبّوا له ما تحبّون لأنفسكم و اكرهوا له ما تكرهون لأنفسكم . « خودتان را به سبب ترك اطاعت از پادشاه خوار و سرافكنده نكنيد ! صلاح شما در صلاحديد پادشاه است ! پادشاه به منزلهء پدر مهربان است ، پس دوست بداريد براى او آنچه را كه براى خودتان دوست مىداريد ! و كراهت داشته باشيد براى او آنچه را كه براى خود كراهت داريد » ! حديث ديگر كه آن هم در همين كتاب معتبر و ارزنده است : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : طاعة السّلطان واجبة ، و من ترك طاعة السّلطان فقد ترك طاعة اللّه عزّ و جلّ و دخل فى نهيه : « إطاعت از پادشاه واجب است ، و كسى كه مطيع پادشاه نباشد ، مطيع خداى عزّ و جلّ نمىباشد ، و از فرمان خدا سرپيچى كرده است » .
مىبينيم در اينجا بدون هيچ ابهامى اطاعت از پادشاه را إطاعت از خدا مىداند .
أمّا وجوب اطاعت از پادشاه به موجب إجماع ، چون ما إجماع را كاشف قول معصوم مىدانيم ، و سرسلسلهء معصومين ، اطاعت از پادشاه را واجب فرموده ، نظر به وحدت ملاك ، از اين لحاظ هم اطاعت از پادشاه واجب است .
بخصوص بر ما ايرانيان كه در حقيقت و به فرمودهء مولاى متّقيان أمير مؤمنان ، داراى ويژگيهاى ايمان و خصائص روحانى هستيم ، و از طرفى هم به شهادت تاريخ از لحاظ سنن ملّى هم فرمان شاه را فرمان خدا مىدانيم ، چه فرمان يزدان چه فرمان شاه .
و ناگفته نماند چون به موجب مفاد أخبار عديده اطاعت از پادشاه مسلّم الصّدور از معصوم است ، اين را هم با توجّه به وحدت ملاك مانند إجماع مصطلح مىدانيم .
أما دليل عقلى دائر به لزوم اطاعت از پادشاه ، بديهى است سرپيچى از فرمان پادشاه عادل و دانا و توانا ، موجب اختلال نظم و از هم گسيختگى امور سياسى و اجتماعى و علمى و اقتصادى و غيره مىباشد .
لو لا السّلطان لأكل النّاس بعضهم بعضا . نمايندگان محترم ! براى حسن
امام شناسى (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٩٥