« خداوند نيكو و خرّم گرداند چهرهء بندهاى را كه گفتار مرا بشنود ، و آن را حفظ كند ، و به خاطر بسپارد ، و سپس آن را به كسى كه نشنيده است برساند . زيرا چه بسا راويان و حاملان فقه و دانشى ، كه خود آنها فقيه و دانشمند نيستند ، و چه بسا راويان و حاملان فقه و دانشى كه آن فقه و دانش را به سوى فقيهتر و دانشمندتر از خود مىبرند .
[ خطبهء مشهور حضرت رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در منى ]
سه چيز هستند كه هيچوقت دل مرد مسلمان از ارتكاب آنها حقد و غشّ و خيانت و سنگينى پيدا نمىكند : خالص گردانيدن عمل از براى خدا و نصيحت كردن به زمامداران و حاكمان حقّ ، و ملازمت با جماعت مؤمنان ، زيرا كه دعوت مؤمنان مختصّ آنها نيست و از پشت سر ايشان نيز مردم را احاطه كرده است .
و پس از آن فرمود : اى ربيعة ( ربيعة بن أميّة بن خلف ) بگو : اى مردم ! رسول خدا مىگويد : لعلّكم لا تلقوننى على مثل حالى هذه و عليكم هذا ! هل تدرون اىّ بلد هذا ؟ و هل تدرون أىّ شهر هذا ؟ ! و هل تدرون أىّ يوم هذا ؟ ! فقال النّاس : نعم ! هذا البلد الحرام و الشّهر الحرام و اليوم الحرام ! قال : فإنّ اللّه حرّم عليكم دماءكم و أموالكم كحرمة بلدكم هذا ، و كحرمة شهركم هذا و كحرمة يومكم هذا ، ألا هل بلّغت ؟ ! قالوا : نعم ! قال : اللّهمّ اشهد ! « شايد شما ديگر بعد از اين مرا بر مثل اين حال كه شما نيز بر اين كيفيّت باشيد ، ملاقات نكنيد ! آيا مىدانيد اين چه شهرى است ؟ ! و آيا مىدانيد اين چه ماهى است ؟ ! و آيا مىدانيد اين چه روزى است ؟ ! مردم گفتند : آرى ، اينست شهر حرام و محترم ، و اينست ماه حرام و محترم ، و اينست روز حرام و محترم ! آنگاه فرمود : خداوند چنان خونهاى شما را و أموال شما را حرام و محترم شمرده است ، نظير احترامى كه اين بلدهء شما دارد ، و مانند حرمتى كه اين ماه شما
هامش
پستترين و كماهميتترين فرد مسلمان به او أمان دهد ، بر با فضيلتترين و شريفترين أفراد مسلمان لازم است كه به أمان او وفا كند - انتهى . و بر همين اساس زينب دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شوهر خود أبو العاص را كه مشرك بود و به مدينه آمد ، امان داد . ( رجوع شود به كتاب زينب بطلة كربلاء ، تأليف دكتر بنت الشّاطىء ) .