وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
.
« و كسى كه طبق آنچه كه خدا فرو فرستاده است حكم نكند ، پس آن جماعت البتّه فاسقانند » .
[ اولو الأمر حقَّ تشريع أحكام كلّيّه را ندارند ]
و مثل آيه :
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً
( آيه 36 ، از سورهء 33 : احزاب ) .
« و براى هيچ مرد مؤمن و هيچ زن مؤمنهاى چنين نيست كه در زمانى كه خدا و رسول خدا نسبت به چيزى حكم كنند ، اختيار براى خود آنها در آن چيز باشد . و كسى كه عصيان خدا و رسول او كند ، حقّا به گمراهى آشكارى گمراه شده است » .
و مثل آيه :
وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ
( آيه 68 ، از سورهء 28 : قصص ) .
« و پروردگار تو آنچه را كه بخواهد مىآفريند ، و اختيار مىكند ، براى آنان اختيارى نيست » .
و مراد از اختيار در اين آيات ، يا قضاء و يا تشريع است ، و يا شامل هر دو قسمت از قضاء و تشريع مىشود ، و در قرآن به طور تصريح وارد است كه كتابى است نسخ ناشدنى ، و احكام نازلهء در قرآن تا روز قيامت بر همان كيفيّتى كه وارد شده است باقى هستند .
وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ * لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
( آيه 41 و 42 ، از سورهء 41 : فصّلت ) .
« و بدرستى كه اين قرآن هر آينه كتاب عزيزى است كه باطل به آن راه پيدا نمىكند نه از مقابلش و نه از قفايش ، فرستاده شده از جانب خداوند حكيم و حميد است » .
ضمير در « إنّه » به ذكر بر مىگردد كه مراد قرآن است إنّ الّذين كفروا بالذّكر لمّا جائهم ( صدر آيه 41 ) . و عزيز به معناى منيع و استوار است كه نمىگذارد چيزى در او اثر پيدا كند ، و او پيوسته حافظ و پاسدار خود مىباشد .
و مراد از إيتان باطل ، ورود باطل است در آن ، بطورى كه همهء آن را و يا