وَ الْآصالِ رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ - لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
.
( آيات 36 تا 39 ، از سورهء 24 : نور ) .
« خداوند نور آسمانها و زمين است ، مثال نور او همانند مشكاتى « 1 » است كه در آن چراغى است ، و آن چراغ در شيشهاى است ، و آن شيشه چنان متلالى و روشن است ، كه گوئى يك ستارهء درخشان است .
آن چراغ از درخت بركت دادهشدهء زيتون كه نه شرقى است و نه غربى ، افروخته و فروزان مىگردد ، بطورى كه زيت و روغن آن درخت ، بدون آنكه آتشى به آن برسد ، خود به خود پيوسته نور مىدهد ، و درخشان است .
آن شيشه ( بواسطهء تلألأ چراغ ، و روشنى و صفاى خودش همچون ) نورى است كه بر روى نورى پديد آمده است .
خداوند هر كرا كه بخواهد به نور خودش هدايت مىكند ، و براى مردم مثالهائى مىزند ، و خداوند به هر چيز داناست .
آن مشكاه درون مصباح ، در خانههائى واقع است كه خداوند اذن داده است كه رفيع و بلند مرتبه باشند ، و نام خدا در آنجاها برده شود ، و اينچنين است كه در هر صبحگاهى و در شامگاهان ، در آن خانهها تسبيح مىكنند خدا را مردانى كه هيچ تجارتى و هيچ خريد و فروشى ، آنان را از ياد خدا باز نمىدارد ، و از بر پا داشتن نماز و دادن زكات مشغول نمىكند ، و ايشان مىترسند از روزى كه در آن روز دلها و چشمها واژگون گردد و منقلب شود .
براى آنكه خداوند به بهترين وجهى اعمال ايشان را پاداش دهد و از فضل خود نيز زيادتى عنايت كند و خداوند به هر كس كه بخواهد روزى بدون حساب مىدهد » .
در اين آيات ملاحظه مىشود كه خداوند خبر داده است كه :
يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ
هامش
( 1 ) - در زمان سابق كه از چراغهاى روغنى و يا نفتى استفاده مىنمودهاند ، براى محلّ چراغ ، شكافى به صورت طاقچه در اطاق در مىآوردهاند ، و چراغ را در آنجا مىگذاردهاند ، اين شكاف را كوّة و يا مشكوة گويند .