« ايشان مردانى هستند كه بر آنچه با خداوند عهد و پيمان بستهاند ، به راستى و درستى رفتار مىكردهاند » .
و دربارهء ايشان خداوند به رسولش گفته است :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 1 » ( آيه 23 ، از سورهء 42 : شورى ) « بگو ( اى پيغمبر ) كه من هيچ اجر و مزدى از شما مسئلت نمىكنم ، مگر مودّت و دوستى ذوى القرباى مرا » .
5 - شيخ إبراهيم بن محمّد حمّوئى ، كه از أعيان و أكابر علماء عامّه است با سند متّصل خود روايت كرده است ، از سفيان بن ابراهيم حريرى ، از پدرش ، از أبو صادق ، قال : قال علىّ :
أصول الإسلام ثلاثة لا ينفع واحدة منهنّ دون صاحبه : الصّلاة و الزّكاة و الولاية .
« حضرت باقر عليه السّلام فرمودهاند : كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمودهاند كه : اصول اسلام سه چيز است ، و يكى از سه چيز بدون ديگرى فائدهاى نمىبخشد : نماز و زكات و ولايت » .
و واحدى گفته است اين گفتار از آيه شريفهء :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
گرفته شده است . زيرا كه خداوند اثبات موالات و ولايت بين مؤمنين نموده است ، و پس از آن مؤمنان را توصيف نكرده است مگر به اقامهء نماز و دادن زكات و گفته است :
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ
، پس كسى كه ولايت علىّ را داشته باشد ، ولايت خدا و رسول خدا را داشته است ، و در آيه ديگر ، آن كس را مورد محبّت و مودّت بندگان مؤمن خود قرار داده است ، آنجا كه گفته است :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
( آيه 96 ، از سورهء 19 : مريم ) .
« آنان كه ايمان آوردهاند ، و أعمال نيكو انجام مىدهند ، البتّه به زودى خداوند رحمن براى آنان ( در قلوب ديگران ) مودّت و محبّت قرار مىدهد » .
سپس واحدى گفته است : ما با إسناد متّصل از عطاء از ابن عبّاس روايت
هامش
( 1 ) - « غاية المرام » ص 103 و ص 104 در تحت شماره حديث دهم از عامّه و « تفسير الميزان » ج 6 ص 21 .