5 - و خداوند رحمن در قرآن و تنزيل خود ، او را اختصاص به ولايت داد ، و هر كس ديگر مثل او چنين افتخارى را توانسته است به دست آورد ، پس شمرده شود كه كدام است ؟ و تعداد آنها چقدر است ؟
6 - بدرستى كه ولىّ شما خداست ، و رسول خدا ، و مؤمنين ، پس هر كس مىخواهد انكار كند ، بكند .
7 - و البتّه در اين صورت خداوند در روز باز پسين دشمن او خواهد بود ، و خداوند خلاف وعده نمىكند .
و صاحب بن عبّاد « 1 » گويد :
أ لم تعلموا أنّ الوصىّ هو الّذى * آتى الزّكاة و كان فى المحراب 1
أ لم تعلموا أنّ الوصىّ هو الّذى * حكم الغدير له على الأصحاب 2
1 - آيا نمىدانيد كه : وصىّ رسول خدا آن كسى است كه در محراب
هامش
( 1 ) - صاحب بن عبّاد ، اسمعيل بن ابى الحسن عبّادانست كه در سنهء 326 متولّد شد ، و در علم و فضل و عربيّت و كياست و دين و تقوى و سماحت مشهور آفاق و ضرب المثل شد ، خودش گفته است كه در مديحهء من به زبان عربى و پارسى يكصد هزار قصيده سروده شده است . به خاطر صاحب بن عبّاد ، شيخ صدوق كتاب « عيون اخبار الرّضا » را تأليف كرد ، و به خاطر او حسن بن محمّد قمى كتاب تاريخ قم را تأليف كرد ، و نيز حسين بن على بن بابويه قمى كتابى را بنام او تأليف كرد ، و ثعالبى كتاب « يتيمة الدّهر » را نوشت و در آن كتاب مىنويسد : من الآن جملهاى را كه از مقام و جلالت او پرده بردارد در نظر ندارم . صاحب در سنهء 385 فوت كرد و جنازه او را از رىّ به اصفهان آوردند . و از جمله كسانى كه دربارهء مرگ او مرثيه گفت سيّد رضى جامع « نهج البلاغه » است و اوّل آن قصيده اينست كه :أ كذا المنون يقطر الأبطالا * أ كذا الزّمان تضعضع الاجبالا
أ كذا تصاب الأسد و هى مذلّة * تحمى الشّبول و تمنع الأغيالاتا مىرسد به اين بيت كه :و أقم على بأس فقد ذهب الّذى * كان الأنام على مداه عيالا( ملخصى از « الكنى و الألقاب » طبع صيدا ، ج 2 ص 365 تا ص 371 ) . و معناى اين چند بيت اينست : آيا مرگ اين چنين است كه شجاعان روزگار را به شدّت به زمين مىكوبد ؟ آيا زمان اين چنين است كه كوهها را متزلزل مىسازد ؟ آيا اين چنين شيران نر آسيب مىبينند ؟ آن شيرانى كه پيوسته بچههاى خود را حفظ مىكرده و غولها را از آنان دور مىكرده و منع مىنموده است ؟ و اينك آماده گرفتارى و شدّت باش زيرا كه آن كسى كه تمام مردم جهان پيوسته عيال او بوده و از سر سفره علم و دانش او روزى مىخوردهاند از بين رفته است !