سبق الأنام إلى الفضائل كلّها * سبق الجواد إلى الرّهان بليدا 4
1 - جان من به فداى آن ركوع كننده و صدقه دهندهاى باد كه روزى انگشترى خود را داد ، و سعيد و پيروز بخت گرديد .
2 - مقصود من آن موحّدى است كه قبل از همهء موحّدين موحّد شد ، و هيچ گاه بت و صنم و سنگ را نپرستيد .
3 - مقصود من آن كسى است كه محمّد پيامبر خدا را يارى كرد ، و از كيد و مكيد مردم و احزاب حفظ كرد .
4 - او از همهء مردم در تمام فضائل سبقت گرفت ، همچون اسب تيزرو و سبكتازى كه در وقت مسابقه از اسب كندى پيشى مىگيرد .
و نيز حميرى گويد :
من أنزل الرّحمن فيهم هل أتى * لمّا تحدّوا للنّذور وفاءا 1
من خمسة جبريل سادسهم و قد * مدّ النّبىّ على الجميع عباء 2
من ذا بخاتمه تصدّق راكعا * فأثابه ذو العرش منه ولاءا 3
1 - كيست آن كه خداوند رحمن دربارهء آنان سورهء هل اتى را فرستاد ، وقتى كه براى وفاء به نذرهاى خود سهميّههاى خود را دادند ؟
2 - كيستند آن پنج نفرى كه جبرئيل ششمى آنهاست ، و پيغمبر روى همگى آنها عباى خود را بگسترد ؟
3 - كيست آنكه انگشترى خود را در حال ركوع صدقه داد ؟ و بدين جهت خداوند صاحب عرش ولاى خود را جزاى او داد ؟
و سيّد رضى « 1 » گويد :
و من سمحت بخاتمه يمين * تضنّ بكلّ عالية الكعاب 1
أ هذا البدر يكسف بالدّياجى * و هذا الشّمس تطمس بالضّباب 2
هامش
( 1 ) - رضى ، همان سيّد شريف رضى است ، كه ابو الحسن محمد بن حسين بن موسى بن محمّد بن موسى بن ابراهيم بن الامام موسى بن جعفر عليه السلام است ، و برادر سيّد مرتضى است ، سيّد رضى از بزرگان علم و ادب و جامع « نهج البلاغه » مىباشد و در سن 47 سالگى در سنهء 406 وفات كرد ( الكنى و الألقاب ط صيدا ، ج 2 ص 244 ) .