در « تفسير ثعلبى » در روايت ابو ذر وارد است كه سائل گفت : اللّهم اشهد أنّى سألت فى مسجد رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و لم يعطنى أحد شيئا و كان علىّ عليه السّلام راكعا فأومى بخنصره اليمنى فأقبل السّائل حتّى أخذه من خنصره ، و ذلك به عين رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
« بار پروردگارا ! تو گواه باش كه من در مسجد رسول خدا سؤال كردم و هيچ كس به من چيزى نداد ، و على عليه السّلام در حال ركوع بود ، انگشت خنصر دست راست خود را به او إشاره كردند ، سائل جلو آمد ، و انگشترى را از انگشت خنصر او بيرون آورد ، و اين عمل در مقابل ديدگان رسول خدا بود » .
و چون رسول خدا از نماز فارغ شد ، سر خود را به سوى آسمان بلند كرد و عرضه داشت :
اللّهمّ إنّ أخى موسى سألك فقال :
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي * وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي * وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي * يَفْقَهُوا قَوْلِي * وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي * هارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي * وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي
( آيات 26 تا 33 ، از سورهء 20 : طه ) .