درس هفتاد و دوم تا هفتاد و پنجم بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرين و لعنة الله على اعدائهم أجمعين من الآن الى قيام يوم الدين ، و لا حول و لا قوّة الّا بالله العلىّ العظيم .
قال اللّه الحكيم فى كتابه الكريم :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ * وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ
.
( آيه 55 و 56 ، از سورهء مائده : پنجمين سوره از قرآن كريم ) « اين است و جز اين نيست كه ولىّ شما خداست و رسول خدا و كسانى كه ايمان آورده ، اقامهء نماز مىكنند ، و در حال ركوع أداء زكات مىنمايند . و هر كس كه ولايت خدا و رسول خدا و مؤمنان را بپذيرد ، پس حقّا ، حزب خدا غلبه كنندگانند » .
إجماع شيعه ، چه از مفسّرين آنها ، و چه از روات و محدّثين آنها ، و چه در كتبى كه در فضائل و مناقب و تواريخ آوردهاند ، اين است كه : حضرت امير مؤمنان علىّ بن أبي طالب عليه السّلام در حال ركوع در نماز به فقيرى كه در مسجد سؤال مىكرد ، انگشترى خود را تصدّق داد ، و رسول خدا در منزل بودهاند ، و اين آيه ولايت آن حضرت را جبرائيل فرود آورد ، و رسول الله با خود قرائت مىكردهاند ، تا با جمعى از اصحاب كه به در مسجد رسيدند ، پرسيدند : آيا كسى در حال ركوع نمازش تصدّق داده است ؟ ! سائل انگشترى را به رسول الله نشان داد و گفت : اين است آن صدقهاى كه آن مرد كه مشغول نماز خواندن است . در حال ركوع به من بخشيد ، و من از دست او بيرون آوردم ، در اين صورت صداى اصحاب به تكبير بلند شد ، و