مستنبط و ذى راى پنداشتن ، غير از غلط كارىهائى همچون مؤسّسين طائفهء وهّابيّه و مؤسّسين طائفهء شيخيّه به بار نمىآورد ، كه موجب خرابى و تباهى شود .
و ما بايد به حمد اللّه و حسن توفيقه متوجّه باشيم كه : ناخودآگاه از آراء و افكار شيخيّه تبعيّت نكنيم ، زيرا مخالفت با سير به سوى خدا ، و دشمنى با عرفان ، و نظر كردن به امام زمان به نحو وجود استقلالى ، از مختصّات شيخيّه است . و اگر چنين دأب و ديدنى داشته باشيم من حيث لا نشعر آن عقيده را اتّخاذ نمودهايم .
[ لقاء امام زمان عليه السلام را براى كشف ولايت و لقاء خدا بايد خواست ]
مجالس و محافل توسّل به حضرت ولى عصر بسيار خوب است ، ولى توسّلى كه مطلوب و منظور از آن حقّ باشد ، وصول به حقّ باشد ، رفع حجب ظلمانى و نورانى باشد ، كشف حقيقت ولايت و توحيد باشد ، حصول عرفان إلهى و فناء در ذات اقدس او باشد . اين مطلوب و پسنديده است . و لذا انتظار فرج كه حتّى در زمان خود أئمّه عليهم السّلام از بزرگترين و با فضيلتترين اعمال محسوب مىشده است ، همين بوده است .
توسّل به حقيقت ولايت آن حضرت براى كشف حجابهاى طريق ، از افضل اعمال است ، زيرا توحيد حقّ از افضل اعمال است . و انتظار ظهور خارجى آن حضرت نيز بواسطهء مقدّميّت بر ظهور باطنى و كشف ولايت آن حضرت همچنين مفيد است ، و انتظار ظهور خارجى بر اين أصل محبوب و پسنديده است .
و امّا چنانچه فقطّ دنبال ظهور خارجى باشيم ، بدون منظور و محتواى از آن حقيقت ، در اين صورت آن حضرت را به ثمن بخسى فروختهايم ، و در نتيجه خود ضرر بسيارى ديدهايم ، زيرا مراد و مقصود ، تشرّف به حضور طبيعى نيست ، و گرنه بسيارى از افراد مردم در زمان حضور امامان به حضورشان مىرسيدهاند ، و با آنها تكلّم و گفتگو داشتهاند ، ولى از حقيقتشان بىبهره بودهاند . اگر ما در مجالس توسّل ، و يا در خلوت به اشتياق لقاى او بوده باشيم ، و خداوند ما را هم نصيب فرمايد ، اگر در دلمان منظور و مقصود ، لقاى خدا و حقيقت ولايت نباشد ، در اين صورت به همان نحوى به خدمتش مشرّف مىگرديم كه مردم در زمان حضور امامان به خدمتشان مشرّف مىشدهاند ، و اين غبنى است و ضررى است بزرگ كه با جدّ و جهد و با كدّ و سعى ما به محضرش شرفياب شويم ، و مقصدى والاتر و بالاتر از ديدار ظاهرى نداشته