مردم ، و تبليغ كن آنچه را كه از طرف پروردگارت به تو نازل شده است ، و اگر بجا نياورى رسالت خدا را تبليغ نكردهاى ! و خداوند تو را از مردم حفظ مىكند » ( آيه 67 از سورهء 5 : مائده ) .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در وقت آمدن احكام شديد كه مردم در به دو أمر تحمّل آن را نداشتند ، آن حكم را اوّل دربارهء خود و اقوام و نزديكان خود پياده مىفرمود ، و عمل مىكرد ، تا مردم بدانند كه رسول اللّه خود با نفس نفيس خود ، در معرض اين حكم قرار گرفته ، و دربارهء خود اجرا كرده است ، و بنابر آن ، استيحاش و نگرانى از بين برود ، و يا لااقلّ تخفيف پيدا كند .
مثلا وقتى كه خواست ربا را بردارد ، و حكم به حرمت آن كند ، و پولهاى ربوى را كه مردم در جاهليّت از يكديگر طلب داشتند ، فسخ كند و آن را بىاعتبار بشمارد ، اوّل بار ، دربارهء عمويش عبّاس ، اين حكم را اجرا كرد ، و تمام پولهاى ربوى را كه او از مردم طلب داشت اسقاط كرد چنان كه در خطبهء حجّة الوداع كه در عرفات ايراد فرمود ، آمده است كه : و وضع ربا الجاهليّة و أوّل ربا وضعه ربا عمّه العبّاس رضى اللّه عنه « 1 » .
و نيز وقتى كه خواست ارزش خونهاى مشركين و غير مسلمان را بردارد ، اوّل دربارهء پسر عموى خودش : ربيعة بن حارث بن عبد المطّلب ، كه در شرك و در جاهليّت ريخته شده بود و هذيل او را كشته بود ، برداشت و در خطبه فرمود ، چنان كه آمده است : و وضع الدّماء فى الجاهليّة و أوّل دم وضعه دم ابن عمّه ربيعة بن الحارث بن عبد المطّلب قتله هذيل .
فقال : أوّل دم أبدا به من دماء الجاهليّة موضوع فلا يطالب به فى الاسلام « 1 » .
و در همين خطبه مىفرمايد : إنّ دماءكم و أموالكم حرام عليكم كحرمة يومكم هذا ، فى شهركم هذا فى بلدكم هذا . ألا كلّ شىء من امر الجاهليّة تحت قدمى موضوع ، و ربا الجاهليّة موضوع ، و أوّل رباء أضع ربا العبّاس بن عبد المطّلب .
« بدانيد كه : حقّا خونهاى شما و مالهاى شما بر يكديگر حرام است ، مانند
هامش
( 1 ) - « سيرهء حلبيّه » ، ج 3 ص 298 .