وَ لَا بَابَ العَمى فَيَصُدَّ عَنْهُ ، فَذَلِكَ مَيِّتُ الاحْيَاءِ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ وَ أَنَّى تُوْفَكُونَ ؟ وَ الاعْلَامُ قَائِمَة وَ الاياتُ وَاضِحَة وَ المَنارُ مَنصُوبَة ، فَأَيْنَ يُتاهُ بِكُمْ بَلْ كَيْفَ تَعْمَهُونَ ؟ وَ بَّينَكُمْ عِتْرَة نَبِيِّكُمْ وَ هُمْ ازِمَّهُ الْحَقِّ وَ اعْلَامُ الدِّينِ وَ أَلْسِنَة الصِّدْقِ ، فَأنزِلُوهُمْ بِأحْسَنِ مَنازِلِ القُرآنِ ، وَرِدُوهُمْ وُرُودَ الهيِم العِطاشِ . أيُّهَا النَّاسُ خُذُوهَا عَنْ خَاتَمِ النَّبِيِّين صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ : « إِنَّهُ يَمُوتُ مَنْ مَاتَ مِنَّا وَ لَيْسَ بِمَيِّتٍ ، وَ يَبلَى مَنْ بَلِىَ مِنَّا وَ لَيْسَ بِبالٍ » فَلَا تَقُولُوا بِمَا لَا تَعْرِفُونَ فَإنَّ أكْثَرَ الحَق فِيمَا تُنْكِرونَ ، وَ اعْذِرُوا مَنْ لَا حُجَّة لَكُمْ عَلَيْهِ وَ أَنَا هُوَ . « 1 » مى فرمايد : « و در مقابل آن شخص نورانى پاك دل فرد ديگرى نيز هست كه به خود لقب عالم را مىبندد ليكن عالم نيست ، مطالب باطل و درهم و برهمى را از دست جهّالى گرفته و كلمات گم و گمراه كنندهاى را از مردان گمراهى اخذ نموده است و براى صيد مردم شبكههائى از ريسمانهاى غرور افكنده و دامهائى از گفتار باطل گسترده است ، كتاب خدا را بر آراء و افكار خود تطبيق و تحميل مىكند و حقّ را بر نيّات و مقاصد و خيالات باطلهء خود بر مىگرداند ، مردم را از گناهان بزرگ در امان درآورده رخصت مىدهد و جرائم كبيره را سُست و بى قدر معرّفى مىكند ، مىگويد : من از كارهاى شبهه ناك در هراس و گريزم لكن در عين شبهات و معدن امور مشتبهه واقع مىشود ، مىگويد : من از ارتكاب بدعتها بركنارم ليكن فراش خود را در ميان بدعتها پهن كرده و در آن آرميده است ، صورتش صورت انسان ، و دلش دل حيوان است ، دَرِ خانهء هدايت را نمىشناسد تا پيروى كند ، و دَرِ خانهء ضلالت و غوايت و نابينائى را نمىشناسد تا از آن دور شود ، اين آدم ، مردهاى است در ميان زندگان .
اى مردم كجا مىرويد و به كجا كشيده مىشويد و دلهاى شما گرايش مىكند ! عَلَمهاى هدايت برافراشته شده و آيات و علامات سعادت واضح و آشكار است و منارههاى نور دهندهء هدايت كنندهء گمشدگان منصوب است . پس اى مردم در كدام تيهِ ضلال و بيابان قفر و خشكِ حيرت شما را مىبرند ؟ بلكه چگونه چشم خود را عمداً بر هم گذارده و خود را كور مىكنيد و در وادى تحيّر سرگردان و حيرت زده ايد ! در حالى كه در ميان شما عترت و اهل بيت پيغمبر شماست ، و آنها
هامش
( 1 ) . خطبهء 85 از « نهج البلاغه » ص 153 و ص 154 ، از طبع عبده مصر .