پاسخ : همانطورى كه ذكر شد وجهه خطاب در اين آيه مباركه با غير أُولواالامر از ساير مؤمنين است
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ . . .
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا و رسول خدا و أُولواالامر اطاعت كنيد پس اگر نزاع كرديد در چيزى . . . . »
معلوم است كه مخاطب به اين خطاب افراد ديگر از مؤمنيناند و اين خطاب كه مردم را امر به اطاعت أُولواالامر نموده شامل خود أُولواالامر نخواهد شد . و سپس كه مىفرمايد : پس اگر نزاع كرديد به خدا و رسول مراجعه كنيد ، اين خطاب هم به دنبال همان خطاب اول و چون عطف است مخاطب به آن همان مخاطَبانِ اول يعنى غير از أُولواالامر است ، و بنابر اين مورد تنازع همان مسائل واقعهء بين خود مردم است نه مسائل و احكامى كه از امام صادر مىشود . چون با وجوب اطاعت امّام ، تنازع در احكام و اوامر او معنى ندارد و فرض نمىشود و نه مسائلى كه بين خود أُولواالامر واقع شده و نزاعى كه بين خود آنها درگيرد چون وجههء خطاب با مؤمنين است . و علاوه بر آنكه آنها معصوم بوده و نزاع نمىكنند خطاب شامل آنها نمىگردد . و البتّه معلوم است كه مردم در منازعات خود بايد به كتاب و سنّت رجوع كنند و كسى كه بدانها علم و معرفت داشته باشد چه أُولواالامر و چه غير آنها خصومت را فيصله دهد . مثل آياتى كه دلالت مىكند بر آنكه مؤمنين بايد از رسول خدا اطاعت كنند
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ )
چگونه در اين خطابات كه متوجّه مؤمنين مىشود شامل خود حضرت رسول نخواهد شد ، بلكه راجع به افراد مؤمنين غير آن حضرت است كه بايد حكم خدا و رسول را از آن حضرت يا از غير آن حضرت كه مطّلع و عالم باشد سؤال كنند و سپس اطاعت بنمايند ، همچنين در آيه أُولواالامر خطاب شامل حال آنها نشده بلكه راجع به غير آنها از مؤمنين است كه بايد حكم و مسئله را از أُولواالامر يا غير آنها پرسيده و طبق حكم خدا و رسول خدا عمل نمايند .
اشكال ششم : ما در اين زمان از دسترسى به امام معصوم و تعلّم احكام و مسائل و تأويلات قرآن عاجزيم و هيچ راهى براى وصول به آن نداريم ، بنابر اين نمىشود خدا طاعت آنها را بر ما واجب كند ، چون راهى براى طاعت نيست . و از طرفى چون مىدانيم كه آيه كريمه به طور اطلاق اطاعت أُولواالامر را لازم شمرده است بنابر اين أُولواالامر ائمّه معصومين نخواهند بود